Бозгашту нигоҳии срсрӣ дар ин нигориши порсӣ гузориш кардам , чандон ноҳамвору печидау сбксор ва нсҷидаҳ нест . Зинҳори ҳангоми нигорандагии поси ҳушовару саропои чашму гӯши зӣ , то онҷо ки пайваста сазост гусаста науфтаду ҷоӣӣ ки гусастаи раво пайваста нагардад . Дидаи хонандагони бештари бад-ӣни тозаи равиш нўдидораст ,у осони нигарон кам корро донист ва дид чизҳои нодида ва надониста бар дидау дили банду боз агар ҳангом нигориш андоз гузориш бар ин ҳанҷор нахезад , ногзри оғозу анҷоми ду лахтаҳоро ки андоза ва шуморӣ бисозаст бо ҳам бар кунанд ва дарёбанд зибоӣии гавҳару шиўоӣии дидори сухан бар хонандау ниўшндаҳ ҳар ду душвор уфтад . Дарҳо хурдагирӣу дурушти дроӣӣ аз ҳар дар бози оранд ва бе кӯтоҳии забони накӯҳиш бар офаринандау нигоришгари дароз , мисра : ки ҳар ки беҳунар уфтад назар ба айб кунад .

بازگشت و نگاهی سرسری در این نگارش پارسی گزارش کردم، چندان ناهموار و پیچیده و سبکسار و نسجیده نیست. زنهار هنگام نگارندگی پاس هوش آور و سراپا چشم و گوش زی، تا آنجا که پیوسته سزاست گسسته نیفتد و جائی که گسسته روا پیوسته نگردد. دیده خوانندگان بیشتر بدین تازه روش نودیدار است، و آسان نگران کم کار را دانست و دید چیزهای نادیده و ندانسته بر دیده و دل بند و باز اگر هنگام نگارش انداز گزارش بر این هنجار نخیزد، ناگزر آغاز و انجام دو لخته ها را که اندازه و شماری بساز است با هم بر کنند و دریابند زیبائی گوهر و شیوائی دیدار سخن بر خواننده و نیوشنده هر دو دشوار افتد.درها خرده گیری و درشت درائی از هر در باز آرند و بی کوتاهی زبان نکوهش بر آفریننده و نگارشگر دراز، مصرع: که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند.

Агарат чашми ҳуш бедорасту панди дониши писанди ман устувор , ҳаме на худ ин роҳу равиш ки нигорандагӣу гзорндгӣ бар ҳар моя ва маниш бошад , ин ҳумоюни кешро пос андеш бош ва аз биғораҳи дӯсту душмани тёқи орои хеш . Номаи дигар низ бар фарҳанги дарӣ дар дастаст , чунончии хуби хез ва хуш нишаст афтод , ва ба хости поки яздони бнўраҳи бунёдаш ба дурустӣ бешикаст омад , дигари боРом ки ба ороми ҷои саркорӣ ёрӣ хост , чашми афкану гӯш гузор хоҳам дошт . Дили зуди сайру равони дайрпазират , агар мҳргироӣӣу тлўос пзироӣӣ раст , аз ҷону сар ниёз сипор хоҳам буд ,у ҷовидон низ аз нанги навои пӯзишовару сипос гузор хоҳам зист . Тавонгари ниҳод аз пос ҳаст ва будат сайру сард ва бо ҳамаи дарвешӣ аз дастранҷи хешати ниёзӣ ба ганҷ бод оварад мабод .

اگرت چشم هوش بیدار است و پند دانش پسند من استوار، همی نه خود این راه و روش که نگارندگی و گزارندگی بر هر مایه و منش باشد، این همایون کیش را پاس اندیش باش و از بیغاره دوست و دشمن تیاق آرای خویش. نامه دیگر نیز بر فرهنگ دری در دست است، چنانچه خوب خیز و خوش نشست افتاد، و به خواست پاک یزدان بنوره بنیادش به درستی بی شکست آمد، دیگر بارم که به آرام جای سرکاری یاری خاست، چشم افکن و گوش گزار خواهم داشت. دل زود سیر و روان دیر پذیرت، اگر مهرگیرائی و تلواس پذیرائی رست، از جان و سر نیاز سپار خواهم بود، و جاویدان نیز از ننگ نوا پوزش آور و سپاس گزار خواهم زیست. توانگر نهاد از پاس هست و بودت سیر و سرد و با همه درویشی از دسترنج خویشت نیازی به گنج باد آورد مباد.