Ҷаноби мустатоби макрами махдуми охунди муллои Мӯсоро бандааму поки вуҷӯдашро бе онкии эътироз . . . Хезади парастанда . Шарҳии ашФоқи ғоибонаи саркори умедгоҳии охунди млокозми доми маҷдаи алъолиро тарҳ овардаанду истифои шуҳуди масъӯди эшонро рҳнмоӣӣ карда . Балии давлатӣ баландасту пойгоҳии арҷманд . Вале чун ман бандаро фазл ва донишӣ несту дирояту бенишӣ на , баҳри ҷамъии дршдм парешон шуд ва ҳар касам дид аввали мулоқоти пушаймон . Бинобарин қонӯни куллӣ аз ҳузури файзи дастури ҷаноби мъзии илайҳ гурехтану фиқдони нили худу майли эшонро дар зайли тафра ва туоне овихтан хуштар .

جناب مستطاب مکرم مخدوم آخوند ملا موسی را بنده ام و پاک وجودش را بی آنکه اعتراض... خیزد پرستنده. شرحی اشفاق غایبانه سرکار امیدگاهی آخوند ملاکاظم دام مجده العالی را طرح آورده اند و استیفای شهود مسعود ایشان را رهنمائی کرده. بلی دولتی بلند است و پایگاهی ارجمند. ولی چون من بنده را فضل و دانشی نیست و درایت و بینشی نه، بهر جمعی درشدم پریشان شد و هر کسم دید اول ملاقات پشیمان. بنابراین قانون کلی از حضور فیض دستور جناب معزی الیه گریختن و فقدان نیل خود و میل ایشان را در ذیل طفره و توانی آویختن خوشتر.

То аншоءи аллоҳи таъолии ҳасани занни саркорашро дарбора ман костӣ назояду пардаи ин оми хоми оҷизи нотамом низ ки чизе надонаду касаш ба пашизии нстонд пора нагардад аз қавли маниши арзи ниёзии иродати анбоз бар сарой ва ин фарди дорои сухани устоди куҳани хоҷаи аъло аллоҳи мақомаро гӯши гузор саркораш кун :

تا انشاء الله تعالی حسن ظن سرکارش را درباره من کاستی نزاید و پرده این عام خام عاجز ناتمام نیز که چیزی نداند و کسش به پشیزی نستاند پاره نگردد از قول منش عرض نیازی ارادت انباز بر سرای و این فرد دارای سخن استاد کهن خواجه اعلی الله مقامه را گوش گزار سرکارش کن:

Хуб онаст ки вайро нашносанд , баъд аз шинохт албата ба айбу нақсоне ки бурузаши муъаллақ ба муоширатаст доғ ботила хоҳад хӯрд . Зиёдаи ниёзӣ ба атолт нест .

خوب آن است که وی را نشناسند، بعد از شناخت البته به عیب و نقصانی که بروزش معلق به معاشرت است داغ باطله خواهد خورد. زیاده نیازی به اطالت نیست.