Солҳо мамнӯни макориму марҳӯни мароҳим бе заннати саркору эътироф ба аҷзу қусӯри ҳақ спосдорӣ мерафт . Имсол ки бандаи зодаи аҳдии дербоз бар бисоти қурбату смоти неъмати саркорӣ ба ҳурмату эъзозии фавқи лаёқату нисбат ба ҷаҳоти дигар низ тарафи оромишу аФоқти баст , на чандон шармсору спосдорми вхҷлу миннати гузор , ки агар ҳар сари мўӣӣ бар андоми ниёзмандами забонии тлиқи баёну мантиқии ршиқ адо гардад , ҳамчунон адои ситоишро пой то сари Фтўру фарқ то андом қусӯр хоҳам буд , фард :

سال ها ممنون مکارم و مرهون مراحم بی ظنت سرکار و اعتراف به عجز و قصور حق سپاسداری می رفت. امسال که بنده زاده عهدی دیرباز بر بساط قربت و سماط نعمت سرکاری به حرمت و اعزازی فوق لیاقت و نسبت به جهات دیگر نیز طرف آرامش و افاقت بست، نه چندان شرمسار و سپاسدارم وخجل و منت گذار، که اگر هر سر موئی بر اندام نیازمندم زبانی طلیق بیان و منطقی رشیق ادا گردد، همچنان ادای ستایش را پای تا سر فتور و فرق تا اندام قصور خواهم بود، فرد:

Ҳам магари базли яздонеу фазли осмонии ин макоримро подош ва ин мароҳимро талофии орад . Бории имрӯз ки бисту сим сифр аст шунидам мардии роҳи андеши марзи астар обод хоҳад буд . Эътирофи убудийяти иқтизои штрии шарҳ ъқидт кард , дерӣаст ба дарди зонуи гирифторам ва ба дастури атиббои давои андешу муъолиҷати гузор . Ҳануз судӣ надидаам ва ба беҳбӯдӣ нарасида , ҳамчунон лангу луаш дар хони ҳоҷии камоли афтода . Асмъилу мирзоу ҷаъфару алӣ кучак парасторанд , воҳолии ҳуҷра аз нашри бистару болашу басти фарёду нолш дар озор . То кӣ сиҳҳати бозуии ранҷи тобаду оромиши азли андеш шиканҷ шавад . Бандаи зода низ дар сипоси ашФоқу ситоиши ахлоқи ҳазрат бо ман ҳам сабақасту модом ки аз ҳастӣ рамақ бошад , авқот дар мтолъти ин варақ хоҳад буд , мисра : ҳар ки на гуё ба ту хомӯш ба .

هم مگر بذل یزدانی و فضل آسمانی این مکارم را پاداش و این مراحم را تلافی آرد. باری امروز که بیست و سیم صفر است شنیدم مردی راه اندیش مرز استر آباد خواهد بود. اعتراف عبودیت اقتضای شطری شرح عقیدت کرد، دیری است به درد زانو گرفتارم و به دستور اطبا دوا اندیش و معالجت گذار. هنوز سودی ندیده ام و به بهبودی نرسیده، همچنان لنگ و لوش در خان حاجی کمال افتاده. اسمعیل و میرزا و جعفر و علی کوچک پرستارند، واهالی حجره از نشر بستر و بالش و بسط فریاد و نالش در آزار. تا کی صحت بازوی رنج تابد و آرامش عزل اندیش شکنج شود.بنده زاده نیز در سپاس اشفاق و ستایش اخلاق حضرت با من هم سبق است و مادام که از هستی رمق باشد، اوقات در مطالعت این ورق خواهد بود، مصرع: هر که نه گویا به تو خاموش به.

Рафтори марои ин муддат бо оқои Муҳаммадҳусайни яздӣ истеҳзор доранд ки ҳамаи ҳасани эътиқоду тафвиз буд . Гуфтор ӯро болмшоФҳаҳ бо бандаи зода асғоء рафт ки чаҳ мояи тафрау таъаддӣу лотоили бофт . Дар дунёу охират аз ҳазрати миёнаи худ ва ӯ таманнои ёварӣу истидъоӣ доварӣ дорам , ҳар авқоти эҳқоқи ҳуқуқи ман аз вай мақдӯр бошад аъам аз қурбу баъду ҳаёту мамоти ман худро маъзӯр ва ӯро мғФўр нагузоранд ҳамин зриъаҳи ҳуҷҷати ваколати кулу амонати мутлақи бас , фард :

رفتار مرا این مدت با آقا محمدحسین یزدی استحضار دارند که همه حسن اعتقاد و تفویض بود. گفتار او را بالمشافهه با بنده زاده اصغاء رفت که چه مایه طفره و تعدی و لاطایل بافت. در دنیا و آخرت از حضرت میانه خود و او تمنای یاوری و استدعای داوری دارم، هر اوقات احقاق حقوق من از وی مقدور باشد اعم از قرب و بعد و حیات و ممات من خود را معذور و او را مغفور نگذارند همین ذریعه حجت وکالت کل و امانت مطلق بس، فرد :

Судӯри аҳкому руҷӯъ ҳар гӯнаи фармоишро мутарассидам .

صدور احکام و رجوع هر گونه فرمایش را مترصدم.