Чун офтоб салиқаам аз тсриФоти даврон бар лаб бомасту субҳи хату рабтам аз тқолиби рӯзгори сифлапарвар мўдӣ ба шом . Ҳар авқоти нигориши ҷавоби рқимаҳи саркорам ба хаёли гузашти дасти тшўири чанг дар гиребон инфеъол зада ки хзФ ба рустаи ҷавҳарёни бурдану гург ба маърази ҷамоли Юсуф овардан аз инсофу кордонӣ давраст . Лоҷарам ба дафъи алўқти гузоронидаи магари ҳавосӣу димоғӣ даст дода навъе ки хотири хоҳ диласту замири он матоъ бидон саёқи моил , сатрии ду мутазаммини штрӣ . . . Мрсўл хизмат дорам , мисра : бсухтем дар ин орзӯии хом ва нашуд , андеша кардам ки агар зриъаҳи нигориро муъаллақ ба фироқу ҳусӯли димоғи намоям , умр ба поён хоҳад раседу нома унвон нахоҳад шуд нпсндидми зиёда бар ин шеваи тқоъди мслўку арзи ҳоле ки ғоят омоласт дар он ҳазрат матрӯк монад , коми нокоми поӣии бастау дастии кушода ба ин хати хому рабти нотамом , тасаддии ин мхолст номчаҳ намудем , илои охира .

چون آفتاب سلیقه ام از تصریفات دوران بر لب بام است و صبح خط و ربطم از تقالیب روزگار سفله پرور مودی به شام. هر اوقات نگارش جواب رقیمه سرکارم به خیال گذشت دست تشویر چنگ در گریبان انفعال زده که خزف به رسته جوهریان بردن و گرگ به معرض جمال یوسف آوردن از انصاف و کاردانی دور است. لاجرم به دفع الوقت گذرانیده مگر حواسی و دماغی دست داده نوعی که خاطر خواه دل است و ضمیر آن مطاع بدان سیاق مایل، سطری دو متضمن شطری... مرسول خدمت دارم، مصرع: بسوختیم در این آرزوی خام و نشد، اندیشه کردم که اگر ذریعه نگاری را معلق به فراغ و حصول دماغ نمایم، عمر به پایان خواهد رسید و نامه عنوان نخواهد شد نپسندیدم زیاده بر این شیوه تقاعد مسلوک و عرض حالی که غایت آمال است در آن حضرت متروک ماند، کام ناکام پائی بسته و دستی گشاده به این خط خام و ربط ناتمام، تصدی این مخالصت نامچه نمودم، الی آخره.