Худ аз каманди ҷустӣу камтарини бандаи хешро ки ба давлати ғуломят аз хоҷагии озод буд , ба қайди ҳазор силсилаи ғаму андӯҳи бастӣ . Агар хоҳам аз шиддати оломи ҳрмонти ҳарфӣ бар забони орм , аз оташи дилу сӯзи дарун , мисра : занӣ то чашми барҳам хома хоҳад сӯхти дафтари ҳам . На чунонам ба ноираҳи ҳурмони сӯхтӣ ки ҷузи кафи хокистарӣ аз ҳастем асарӣ монад ва аз вуҷӯд нобудам алои хабарӣ .

خود از کمند جستی و کمترین بنده خویش را که به دولت غلامیت از خواجگی آزاد بود، به قید هزار سلسله غم و اندوه بستی.اگر خواهم از شدت آلام حرمانت حرفی بر زبان آرم، از آتش دل و سوز درون، مصرع: زنی تا چشم برهم خامه خواهد سوخت دفتر هم. نه چنانم به نایره حرمان سوختی که جز کف خاکستری از هستیم اثری ماند و از وجود نابودم الا خبری.

Бории саркор бо ихтиёр ё изтирори худӣ аз ғарқоби амӯи зёӣӣ ба соҳил наҷот кашидӣ ,у маслиҳати ман бечораро дар ғарқи ин баҳри тӯфон хез дидӣ . Мо ҳам хдоӣӣ дорему астхлосро ба қадари вусъи дасту поӣӣ . Агар тавонам ба тўрикаҳи мӯҷиби нақсу касри иззат саркор набошад ба сўби ҳузур ҳаракат кард , равонаи хизмат саркор хоҳам шуду чунончӣ ба ин истисолу истеҳлок боқӣ бошам тану торакро ба кисвату тоҷи фақр тароз дода муҷарради равонаи самт Широз хоҳам шуд , бории ҳоли пайғомӣ ки дар таълиқаи охир ки кош кӯр будам ва намедидам дода буданд ба замимаи чизҳои дигар , ба саркор хон гуфтам самару асараш зоҳир хоҳад шуд .

باری سرکار با اختیار یا اضطرار خودی از غرقاب عمو ضیائی به ساحل نجات کشیدی، و مصلحت من بیچاره را در غرق این بحر طوفان خیز دیدی. ما هم خدائی داریم و استخلاص را به قدر وسع دست و پائی. اگر توانم به طوریکه موجب نقص و کسر عزت سرکار نباشد به صوب حضور حرکت کرد، روانه خدمت سرکار خواهم شد و چنانچه به این استیصال و استهلاک باقی باشم تن و تارک را به کسوت و تاج فقر طراز داده مجرد روانه سمت شیراز خواهم شد، باری حال پیغامی که در تعلیقه آخر که کاش کور بودم و نمی دیدم داده بودند به ضمیمه چیزهای دیگر، به سرکار خان گفتم ثمر و اثرش ظاهر خواهد شد.