Хдоўндгорои пас аз асғои муждаи вуруди мавкиби шаҳриёрӣ ба дороломон , чун гумони илтизому ҳамроҳии саркор худованд мерафт , майлу иродаи ин фадавии мамлуки он буд дар хизмати соҳиби худ ки яке аз бандагони саркор худовандаст шарафёби базми рафеъу хизмат мниъ оему ҳурмони аҳди мулозиматро рӯзии ду аз илтизоми ҳазрати файзи бастати ҷуброни намоям . Чндонкаҳи ду асба дар таҳсили астарии тохтам , дастами бёли шарик мурод нарасед . Имкони пиёдаи пўӣӣ низ надоштам . Лоҷарами заҳмати афзои хотири масъӯду тсдиъи бахшои маҳфили Маҳмӯди нгрдидм .

خداوندگارا پس از اصغای مژده ورود موکب شهریاری به دارالامان، چون گمان التزام و همراهی سرکار خداوند می رفت، میل و اراده این فدوی مملوک آن بود در خدمت صاحب خود که یکی از بندگان سرکار خداوند است شرفیاب بزم رفیع و خدمت منیع آیم و حرمان عهد ملازمت را روزی دو از التزام حضرت فیض بسطت جبران نمایم. چندانکه دو اسبه در تحصیل استری تاختم، دستم بیال شریک مراد نرسید. امکان پیاده پوئی نیز نداشتم. لاجرم زحمت افزای خاطر مسعود و تصدیع بخشای محفل محمود نگردیدم.

Ба вилояти Амиралмӯъминин ( ъ )у роқди он марқади пок ки шавқам ба идроки хизмати худованд , завқи абўъбидаҳи сонӣ ба шаробасту майли бараҳнагони қавс ба шорқаҳи офтоб , чун бахтам сиёҳаст , дар мавориди муродам рӯй зардӣ бояд кашид . Маҷории аҳволам аз қарорӣаст ки тақрироти шифоҳии соҳиби макрами мирзои абдулваҳҳоб агар ҷӯё шавед тарҷумонӣ хоҳад буд . Чунончии раҳмати худовандгорӣ аз судӯри як тғро таълиқаам сарафроз доранд маҳзари ифтихорӣ ба даст хоҳад афтод . ӣнқадар бидонед ки бо он иҳтимомоту тавассулот касе мутаъаллиқони симнонро мурраххас накард ҷузи инки суди хизмати яксолаи саркори наввоби мустатоб волозён шуд тарафии нбстми мисра : афтодаму маслиҳати чунин буд , то дигар ба ресмони сафоу ҳабли иродати нафаси худ параст дар чоҳ нарӯм , зиёда чаҳ арз шавад .

به ولایت امیرالمومنین(ع) و راقد آن مرقد پاک که شوقم به ادراک خدمت خداوند، ذوق ابوعبیده ثانی به شراب است و میل برهنگان قوس به شارقه آفتاب،چون بختم سیاه است، در موارد مرادم روی زردی باید کشید. مجاری احوالم از قراری است که تقریرات شفاهی صاحب مکرم میرزا عبدالوهاب اگر جویا شوید ترجمانی خواهد بود. چنانچه رحمت خداوندگاری از صدور یک طغرا تعلیقه ام سرافراز دارند محضر افتخاری به دست خواهد افتاد. اینقدر بدانید که با آن اهتمامات و توسلات کسی متعلقان سمنان را مرخص نکرد جز اینکه سود خدمت یکساله سرکار نواب مستطاب والازیان شد طرفی نبستم مصرع: افتادم و مصلحت چنین بود، تا دیگر به ریسمان صفا و حبل ارادت نفس خود پرست در چاه نروم، زیاده چه عرض شود.