Ин понздаҳи ҷилди китобу баёз ки дар фавқи муфассалу ағлаб ба тамома ва бархе нима ё беш ё кам ба хати Аҳмади сФоӣии мактуби афтода аз молу малики ман бакулии хориҷ , ҳақу мол худ ӯст . Ману соири ихвону ҳамшираҳои ӯро дар он баҳра ва насибӣ нест . Ҳар як аз варасау ғайра дар он тасарруфи намоянд ё бар тадохули он всилти урфӣ ё ҳиялати шаръии ҷӯянд ба лаънати худо гирифтор шаванд мувофиқи одоби шаръ низ ҳамаро ба ӯ ҳиба шаръӣа кардам . Алон ки душанбеи моҳи зии алқъдаҳ улҳаромаст бар маликят ӯ қарор гирифт . Ин чанд калима аз боби ақди лисону қатъи вараса мактуб омад . Худои ъзўҷл бар ӯ муборак ва поянда бидорад . Ҳрраҳи ақали хоксори Абулҳасани яғмо .

این پانزده جلد کتاب و بیاض که در فوق مفصل و اغلب به تمامه و برخی نیمه یا بیش یا کم به خط احمد صفائی مکتوب افتاده از مال و ملک من بکلی خارج، حق و مال خود اوست. من و سایر اخوان و همشیره های او را در آن بهره و نصیبی نیست. هر یک از ورثه و غیره در آن تصرف نمایند یا بر تداخل آن وسیلت عرفی یا حیلت شرعی جویند به لعنت خدا گرفتار شوند موافق آداب شرع نیز همه را به او هبه شرعیه کردم. الان که دوشنبه ماه ذی القعده الحرام است بر ملکیت او قرار گرفت. این چند کلمه از باب عقد لسان و قطع ورثه مکتوب آمد. خدا عزوجل بر او مبارک و پاینده بدارد. حرره اقل خاکسار ابوالحسن یغما.