Асмъил надонам кори се як ба куҷо кашид . Аз гармобау сифедӣу туршӣ бо парво ва парҳез бош , ва ҳар чаҳ зӯдтари муждаи тандурустии бозрасон . Хаста хоҳад омад аз зиштҳои кирдори мӯбад бо ӯ рози марон , андеша хуш куну фарзандсор бо худпазир .

اسمعیل ندانم کار سه یک به کجا کشید. از گرمابه و سفیدی و ترشی با پروا و پرهیز باش، و هر چه زودتر مژده تندرستی بازرسان. خسته خواهد آمد از زشت های کردار موبد با او راز مران، اندیشه خوش کن و فرزند سار با خود پذیر.

Аҳмад ; худо дод туу алиро аз он девона ки роҳи чолаи газ паймӯд бастанд . Бакӯш шояд нигоҳи меҳри худои ковушу кӣнаи перону донишмандони марзро бози пардозад . Даҳ тӯмон аз саркори ҳоҷии мирзои иброҳӣму оқои қрбонълӣ вом кардаму навиштаи супурдам ба ту фиристанд ва дарёбанд омода бош , дастурҳои ман ёдат наравад чигуна ва чанд худро барнигор .

احمد؛ خدا داد تو و علی را از آن دیوانه که راه چاله گز پیمود بستاند. بکوش شاید نگاه مهر خدایی کاوش و کینه پیران و دانشمندان مرز را باز پردازد. ده تومان از سرکار حاجی میرزا ابراهیم و آقا قربانعلی وام کردم و نوشته سپردم به تو فرستند و دریابند آماده باش، دستورهای من یادت نرود چگونه و چند خود را بر نگار.

Иброҳӣм , наздикаст аз ту хушнӯд шавам , агар нигориши хурсандии ҳунару сФоӣӣ аз ту чашм сипор уфтад , шабҳои тору равшаниҳои кори ду кайҳони туро аз худо хоҳам хост . Ҳамшираи аббосро дида бӯсӣ кун ва бигӯ агар ба кам аз ту гила манд бошад то зиндаам аз ту ранҷида хоҳам буд .

ابراهیم، نزدیک است از تو خشنود شوم، اگر نگارش خرسندی هنر و صفائی از تو چشم سپار افتد، شب های تار و روشنی های کار دو کیهان ترا از خدا خواهم خواست. همشیره عباس را دیده بوسی کن و بگو اگر به کم از تو گله مند باشد تا زنده ام از تو رنجیده خواهم بود.