То ба кӣ дорӣ ба Эрон ва ба Эронии умед

تا به کی داری به ایران و به ایرانی امید

То ба кӣ гӯйӣ ки субҳи давлат Эрон дамид

تا به کی گویی که صبحِ دولتِ ایران دمید

То ба кӣ гӯйӣ ки оби рафта боз ояд ба ҷӯй

تا به کی گویی که آب رفته باز آید به جوی

То ба кӣ бояд аз ин алфоз бемаънӣ шунид

تا به کی باید از این الفاظِ بی‌معنی شنید

То ба кӣ бояд ки миллатро намӯд иғфолу ранг

تا به کی باید که ملّت را نمود اِغفال و رنگ

То ба чанд ин миллат бемағзро додани навид

تا به چند این ملّتِ بی‌مغز را دادن نوید

Мамлакати якбораи истиқлоли худ аз даст дод

مملکت یکباره استقلالِ خود از دست داد

Шоҳбози сарварӣ аз бом Эронӣ парид

شاهبازِ سروری از بامِ ایرانی پرید

Як назар бинмо ба адлия бибин довар чаҳ кард

یک نظر بنما به عدلیه ببین داور چه کرد

Бо тамоми он ҳаёҳӯ бо ҳамаи въди ваъид

با تمام آن هیاهو با همه وعد وعید

Гар ниқоб аз чеҳраи ин адл бурдоранд халқ

گر نقاب از چهرهٔ این عدل بردارند خلق

Риштаро бе пардаи даст аҷнабӣ хоҳанд дид

رشته را بی‌پرده دستِ اجنبی خواهند دید

Ин ҳаёҳӯ аз барои хизмат Эрон набӯд

این هیاهو از برایِ خدمتِ ایران نبود

Кард аз мо ин сиёсати оқибати қатъи умед

کرد از ما این سیاست عاقبت قطعِ امید

Сол таърихаш шунидам аз сурӯш ғайб гуфт

سالِ تاریخش شنیدم از سروشِ غیب گفت

Доварӣ бе додгари адлияро бар гуҳ кашид

داوری بی‌دادگر عدلیه را بر گُه کشید