То Каюмарс баҳор омад ва бинишаст ба тахт
تا کیومرث بهار آمد و بنشست به تخت
Сар зад ашкўФаҳи сиёмаки сон аз шохи дарахт
سر زد اشکوفه سیامکسان از شاخ درخت
Ғунчаи пӯшида чу Ҳушанги змрдгўни рахт
غنچه پوشیده چو هوشنگ زمردگونرخت
Басти тҳмўрс бар деви мҳни силсилаи сахт
بست طهمورث بر دیو محن سلسله سخت
Ҷоми ҷамшеди пар аз бода кун акнӯн ки зи бахт
جام جمشید پر از باده کن اکنون که ز بخت
Кард ҳони давлати заҳҳоки хазони рӯ ба завол
کرد هان دولت ضحاک خزان رو به زوال
Чун Фаридуни илми афрошти зи нави фарвардин
چون فریدون علم افراشت ز نو فروردین
Ардиши Эраҷи сони гашти валиаҳди замин
اردیش ایرجسان گشت ولیعهد زمین
Силами ваии рашк бар ӯ бараду камари баст ба кин
سَلْمِ وی رشک بر او برد و کمر بست به کین
Хӯн ӯ рези алои моҳи мнўчҳрҷбин
خون او ریز الا ماه منوچهرجبین
Ҷяши пӯри пшни ҳузн ниҳон шуд ба камӣн
جِیشِ پورِ پَشَن حُزن نهان شد به کمین
То ки бо навзар ъушрат кунад оҳанги қаттол
تا که با نوذر عشرت کند آهنگ قتال
« зу » сифати сабзаи нўхиз ба боғ омад шод
«زو» صفت سبزه نوخیز به باغ آمد شاد
Кишвари хеш ба Гаршосби шамшоди ниҳод
کشور خویش به گرشاسب شمشاد نهاد
Сарвараст аз лаби ҷӯи як тана монанди Қубод
سرورست از لب جو یکتنه مانند قباد
Пас ба Ковӯси чамани ҳукм валиаҳдӣ дод
پس به کاووس چمن حکم ولیعهدی داد
Бтӣ аз хӯн Сиёвуш бидиҳ эй тарки нажод
بطی از خون سیاوش بده ای ترکنژاد
Ки бузади хусрави кули такя бар авранги ҷалол
که بزد خسرو کل تکیه بر اورنگ جلال
Тӯсро кард паии кӣнаи каши мейри сипаҳ
طوس را کرد پی کینه کش میر سپه
Лашкар сабза заданд аз паии раҳоами рада
لشکر سبزه زدند از پی رهام رده
Зад фиребурзи чанор аз лаб ҳар ҷӯи харгаҳ
زد فریبرز چنار از لب هر جو خرگه
Гев бод омаду якбораи биФтод ба раҳ
گیو باد آمد و یکباره بیفتاد به ره
Дасти перон хазон ношуд аз эшон кӯтаҳ
دست پیران خزان ناشد از ایشان کوته
То ки Носир нашуд аспанд чунон рустами зол
تا که ناصر نشد اسپند چنان رستم زال
Настаран бо фар лҳросбӣ омад дар боғ
نسترن با فر لهراسبی آمد در باغ
Наргис аз жола чу гуштосб тар кард димоғ
نرگس از ژاله چو گشتاسب تر کرد دماغ
Оташ афрӯхт кул аз чеҳраи зардушт ба роғ
آتش افروخت کل از چهره زردشت به راغ
Дод рӯйин тани коҷаши паии тарвиҷи фироқ
داد رویینتن کاجش پی ترویج فراغ
Зер ( зрҷосб ) рузи хӯни дамодам ба аёғ
زیر (زرجاسب) رز خون دمادم به ایاغ
эй башу тани хади баҳмани қади ҷомосби камол
ای بشو تن خد بهمن قد جاماسب کمال