Зад фасли гул чу хайма ба ҳомӯни ҷунуни мо

زد فصل گل چو خیمه به هامون جنون ما

Аз доғи тозаи сӯхти дили лолаи гавани мо

از داغ تازه سوخت دل لاله‌گون ما

Он дам ба хӯн дида нишастем то камар

آن دم به خون دیده نشستیم تا کمر

Кон сангдил бибаст камарро ба хӯни мо

کان سنگدل ببست کمر را به خون ما

Мо ҷуз барои хайри башар дам наме занем

ما جز برای خیر بشر دم نمی‌زنیم

Инаст як намӯнаи зи рози даруни мо

این است یک نمونه ز راز درون ما

Дар базми мо сухани зи худованд ва банда нест

در بزم ما سخن ز خداوند و بنده نیست

Дуни пеши мости олӣу олии сети дуни мо

دون پیش ماست عالی و عالی‌ست دون ما

Моро ба сӯии водӣ девонагӣ кашид

ما را به سوی وادی دیوانگی کشید

Ин ишқи хираи сар ки буд раҳнамӯни мо

این عشق خیره‌سر که بود رهنمون ما

Соқии зи бас ки рехт ба соғари шароби талх

ساقی ز بس که ریخت به ساغر شراب تلخ

Лабрез кард косаи сабру сукӯни мо

لبریز کرد کاسه صبر و سکون ما

То рӯзи марг аз сари мо даст барнадошт

تا روز مرگ از سر ما دست برنداشت

Бахти сиёҳи сӯхтаи вожгӯни мо

بخت سیاه سوخته واژگون ما