То ки дар соғари шароби соф беғаш карда ем

تا که در ساغر شراب صاف بی‌غش کرده‌ایم

Бар сари ғами хок аз он об чу оташ карда ем

بر سر غم خاک از آن آب چو آتش کرده‌ایم

Қадари мо дар май кашӣ мехўоргон донанду бас

قدر ما در می‌کشی میْ‌خوارگان دانند و بس

Чун ба умрии хизмати риндон мекаш карда ем

چون به عمری خدمت رندان میْ‌کش کرده‌ایم

Саъйу кӯшиш чун асар дар сарнавишт мо надошт

سعی و کوشش چون اثر در سرنوشت ما نداشت

Бе ҷиҳати мо хотири худро мушавваш карда ем

بی‌جهت ما خاطر خود را مشوش کرده‌ایم

Нақшҳои пардаи дил то ки гардад ошкор

نقش‌های پرده دل تا که گردد آشکار

Чеҳраро бо хомаи мижгон мунаққаш карда ем

چهره را با خامه مژگان منقش کرده‌ایم

Чашми мо чун осмон парвин фишон доне чарост

چشم ما چون آسمان پروین‌فشان دانی چراست

Бас ки дишаби ёди он бемеҳр маҳваш карда ем

بس که دیشب یاد آن بی‌مهر مهوش کرده‌ایم

Дасти моу шонаи ҳаргизи уқда аз дил во накард

دست ما و شانه هرگز عقده از دل وا نکرد

Гарчи бо зулфи ту як умрӣ кашокаш карда ем

گرچه با زلف تو یک عمری کشاکش کرده‌ایم

Фаррухӣ чун зиндагонӣ нест ғайр аз дарду ғам

فرخی چون زندگانی نیست غیر از درد و غم

Мо дили худро ба марги ногаҳон хуш карда ем

ما دل خود را به مرگ ناگهان خوش کرده‌ایم