Аз ҷаври чархи каҷи равиш , вази дасти бахти вожгӯн

از جور چرخ کج‌روش، وز دست بخت واژگون

Дорам дилу чашмии аҷаб , ин ҷои ғами он ҷӯии хӯн

دارم دل و چشمی عجب، این جای غم آن جوی خون

Дӯш аз тасодуф , шайх ва ман , будем дар як анҷуман

دوش از تصادف، شیخ و من، بودیم در یک انجمن

Кардем аз ҳар дар сухан , ӯ аз ҷинон , ман аз ҷунун

کردیم از هر در سخن، او از جنان، من از جنون

Аз ашки хунини дилхушам , вази оҳи дили миннати кашам

از اشک خونین دلخوشم، وز آه دل منت کشم

Доим дар обу оташам , ҳам аз бурун , ҳам аз дарун

دایم در آب و آتشم، هم از برون، هم از درون

намедид агар хусрав чу ман , рухсори он ширини даҳан

می‌دید اگر خسرو چو من، رخسار آن شیرین‌دهن

намекунад ҳамчун кӯҳкан , бо нӯки мижгони бесутун

می‌کَند همچون کوهکن، با نوک مژگان بیستون

Дар ин тариқи пурхатар , гум гашта Хизри роҳбар

در این طریق پرخطر، گم گشته خضر راهبر

эй дили ту чунсозӣ дигар , бе раҳнамои раҳнамӯн

ای دل تو چون سازی دگر، بی‌رهنمای رهنمون