Ба ҷузи ин маро намонад , пас марги саргузаштӣ

به جز این مرا نماند، پس مرگ سرگذشتی

Ки миннати зи сари гузаштам , чу туам ба сари гузаштӣ

که منت ز سر گذشتم، چو توام به سر گذشتی

зи ғами ҷудои ту , чу зи умри сайри гаштам

ز غم جدایی تو، چو ز عمر سیر گشتم

Ба мазори ман гузар кун , ба ҳавои сайру гаштӣ

به مزار من گذر کن، به هوای سیر و گشتی

Агараш ҷунуни ноқис , нагирифта буд доман

اگرش جنون ناقص، نگرفته بود دامن

з чаҳ фарқ дод маҷнӯн , ба миёни шаҳру даштӣ

ز چه فرق داد مجنون، به میان شهر و دشتی

Дили хуш ба ваҷд ояд , зи ҳавои гулшан аммо

دل خوش به وجد آید، ز هوای گلشن اما

Пари мурғ баста бошад , гулу сабзаи теғу таштӣ

پر مرغ بسته باشد، گل و سبزه تیغ و طشتی

зи ту чашми меҳр эй ма , дил ман надошт ҳаргиз

ز تو چشم مهر ای مه، دل من نداشت هرگز

Дигар аз чаҳ кӣнаи варзӣ , ту ки меҳрбон нагаштӣ

دگر از چه کینه ورزی، تو که مهربان نگشتی