Ин дили вайрони зи бедоди ғамат обод нест
این دل ویران ز بیداد غمت آباد نیست
Нест ободии балии онҷо ки адл ва дод нест
نیست آبادی بلی آنجا که عدل و داد نیست
Воншд аз шонаи як мӯи уқда аз кори дилам
وانشد از شانه یک مو عقده از کار دلم
Дар хами зулфат касе мушкили гшо чун бод нест
در خم زلفت کسی مشکلگشا چون باد نیست
Кӯҳ кандан дар хури сарпанҷа ишқасту бас
کوه کندن در خور سرپنجه عشق است و بس
Варна ин зӯру ҳунар дар теша Фарҳод нест
ورنه این زور و هنر در تیشه فرهاد نیست
Дар гулистони ҷаҳони як гул ба озодӣ нараст
در گلستان جهان یک گل به آزادی نرست
Ҳамчуи ман сарви чамани ҳам ростӣ озод нест
همچو من سرو چمن هم راستی آزاد نیست
ё асирони қафасро нест каси фарёди рас
یا اسیران قفس را نیست کس فریاد رس
ё маро аз ноумедии ҳолат фарёд нест
یا مرا از ناامیدی حالت فریاد نیست
Ҳар киро бинӣ ба як роҳии гирифтор ғам аст
هر که را بینی به یک راهی گرفتار غم است
Гӯиё дар рӯй гетии ҳечкас дилшод нест
گوئیا در روی گیتی هیچکس دلشاد نیست
Карда аз баси фаррухии шогирдии аҳли сухан
کرده از بس فرخی شاگردی اهل سخن
Дар ғазали гуфтан касе монанди ӯ устод нест
در غزل گفتن کسی مانند او استاد نیست