Пеши худ то фикри нафъ байнҳоят ме кунад

پیش خود تا فکر نفع بینهایت می‌کند

Корфармои коргарро кӣ риоят ме кунад

کارفرما کارگر را کی رعایت می‌کند

Моҳи нав бо рӯй пари хӯни шафақро кун нигоҳ

ماه نو با روی پر خون شفق را کن نگاه

Кони зи досу дасти деҳқонон ҳикоят ме кунад

کان ز داس و دست دهقانان حکایت می‌کند

Фаврӣ аз ноӣ вазир ояд навой розӣам

فوری از نای وزیر آید نوای راضیم

Аз фалони маъмур агар миллат шикоят ме кунад

از فلان مأمور اگر ملت شکایت می‌کند

Охир эй мазлӯм аз мазлӯм чун худ ёд кун

آخر ای مظلوم از مظلوم چون خود یاد کن

Чун бибинӣ золим аз золим ҳимоят ме кунад

چون ببینی ظالم از ظالم حمایت می‌کند

Оҳи мазлӯмон чу оташ дар миён пунба аст

آه مظلومان چو آتش در میان پنبه است

Чун фитад ӣнҷо ба онҷои ҳам сироят ме кунад

چون فتد اینجا به آنجا هم سرایت می‌کند

Бигузаранд аз кибриёегар худовандони оз

بگذرند از کبریایی گر خداوندان آز

Сирвати дунёи хилоиқро кифоят ме кунад

ثروت دنیا خلایق را کفایت می‌کند

Аз тариқи номаи тӯфонии худ фаррухӣ

از طریق نامه طوفانی خود فرخی

Аҳли сирватро ба сӯии ҳақ ҳидоят ме кунад

اهل ثروت را به سوی حق هدایت می‌کند