Моро ҳама аз ду куни як гӯша бас аст

ما را همه از دو کون یک گوشه بس است

Дар роҳи талаби азми матини тӯша бас аст

در راه طلب عزم متین توشه بس است

Аз куштаи рӯзгор ва аз хирмани даҳр

از کشته روزگار و از خرمن دهر

Як дона кифоятаст ва як хӯша бас аст

یک دانه کفایت است و یک خوشه بس است