эй ба идии дилам ба рӯй ту шод

ای به عیدی دلم به روی تو شاد

Идро рӯй ту мубораки бод

عید را روی تو مبارک باد

Ҳар куҷои ёди чеҳра ту кунанд

هر کجا یاد چهره تو کنند

Ҳечкасро з ид ноед ёд

هیچکس را ز عید ناید یاد

эй басои дил ки аз ҳавои лабат

ای بسا دل که از هوای لبت

Дар миёни гул ва гулоб афтод

در میان گل و گلاب افتاد

Ҳар замон шодӣ наваст маро

هر زمان شادی نوست مرا

Зон рухи ҳамчуи сӯрати нўшод

زان رخ همچو صورت نوشاد

Не , ғалат мекунам чаҳ мегӯям !

نی، غلط می کنم چه می گویم!

Бо чунин ғам чигуна бошам шод ! ?

با چنین غم چگونه باشم شاد!؟

Қиблаи некӯони Бағдодӣ

قبله نیکوان بغدادی

Вази ту чашмам чу диҷлаи Бағдод

وز تو چشمم چو دجله بغداد

Бар фалаки тохтӣ ба тундии асб

بر فلک تاختی به تندی اسب

То рахти моҳро рухӣ биниҳод

تا رخت ماه را رخی بنهاد

наменатарсӣ аз онк дар ту расад

می نترسی از آنک در تو رسد

Онч кардӣ ба ҷонам аз бедод

آنچ کردی به جانم از بیداد

То ман аз дасти меҳнат ту кунам

تا من از دست محنت تو کنم

Пеши махдуми хештани фарёд

پیش مخدوم خویشتن فریاد