Хдоигонои онӣ ки тоқи айвонат

خدایگانا آنی که طاق ایوانت

зи роҳи қадару маҳал боситора бошад ҷуфт

ز راه قدر و محل باستاره باشد جفت

Намонад хасми туро ҳеҷ муҳра дар гардун

نماند خصم تو را هیچ مهره در گردون

Ки дасти қаҳри ту онро ба нӯк найза насуфт

که دست قهر تو آن را به نوک نیزه نسفت

зи ҳолу қиссаи ман банда огаҳӣ донам

ز حال و قصّه من بنده آگهی دانم

Ки пеши рой ту пайдост розҳои наҳуфт

که پیش رای تو پیداست رازهای نهفت

зи рӯзгор ба рӯзӣ нишастаам на чунонк

ز روزگار به روزی نشسته ام نه چنانک

Дигар ду шаб ба яке ҷойгаҳ тавонам хуфт

دگر دو شب به یکی جایگه توانم خفت

Замини зи хӯни қизили Арсалон ҳануз гуласт

زمین ز خون قزل ارسلان هنوز گلست

Марои зи ҳодисаи сад гул ба тозагии бушковат

مرا ز حادثه صد گل به تازگی بشکفت

Бад-ӣн ки бар сар ман рафт ҳар куҷо бошам

بدین که بر سر من رفت هر کجا باشم

Чаҳ шукрҳо ки ман аз рӯзгор хоҳам гуфт

چه شکرها که من از روزگار خواهم گفت