Хдоигонои шогирд рой туаст қазо

خدایگانا شاگرد رای توست قضا

Адаб набошад агар бугзарад зи ҳукми адиб

ادب نباشد اگر بگذرد ز حکم ادیب

зи чӯби минбари хушк аз нишот гул бидамад

ز چوب منبر خشک از نشاط گل بدمد

Насими номи ту чун бугзарад ба лафзи хатиб

نسیم نام تو چون بگذرد به لفظ خطیب

На қатра монад ба дарё на зарра монад ба дашт

نه قطره ماند به دریا نه ذره ماند به دشت

Ки аз фавойиди анъом ту наёфт насиб

که از فواید انعام تو نیافت نصیب

Маро ба давлати ту онкии нисбатии сет аз паии онк

مرا به دولت تو آنکه نسبتی ست از پی آنک

Ту дар замонаи ғарибӣ ва ман зхонаҳи ғариб

تو در زمانه غریبی و من زخانه غریب

зи фари базми ту дай буд дар Наими биҳишт

ز فرّ بزم تو دی بود در نعیم بهشت

зи дасти ҳодисаи имрӯз чун кашад тъзиб

ز دست حادثه امروز چون کشد تعذیب

Марои бад-ӣн мислии сӯфӣона ёд омад

مرا بدین مثلی صوفیانه یاد آمد

Агар ба хурда нагиранд марг ё тартиб

اگر به خرده نگیرند مرگ یا ترتیب