эй гашта ҷаҳони ҷони зи мадҳат

ای گشته جهان جان ز مدحت

Ҳамчун лаби дилбарони пар аз қанд

همچون لب دلبران پر از قند

Чун абру гули сети зулму инсоф

چون ابر و گل ست ظلم و انصاف

Дар аҳди ту ингарӣ ва он ханд

در عهد تو این گری و آن خند

Як рӯз ба шаб нашуд ки гардун

یک روز به شب نشد که گردون

Аз ҳайбати ту сипари ниФкнд

از هیبت تو سپر نیفکند

Ман банда ки хотирами ниҳолии сет

من بنده که خاطرم نهالی ست

Дар боғи санои ту барӯманд

در باغ ثنای تو برومند

Бебаррагӣ агар чаҳ гуфтанӣ нест

بی برگی اگر چه گفتنی نیست

Якборагӣами зи бех бар кунад

یکبارگیم ز بیخ بر کند

Фарёди марои зи рӯзгори сет

فریاد مرا ز روزگار ست

То чанд зи рӯзи гор то чанд

تا چند ز روز گار تا چند

эй модари рӯзгори ҳаргиз

ای مادر روزگار هرگز

Тозодаҳ ба аз ту ҳеҷ фарзанд

تازاده به از تو هیچ فرزند

Ту вориси малики рӯзгорӣ

تو وارث ملک روزگاری

Дар ӯҳда туаст қатъу пайванд

در عهده توست قطع و پیوند

Аз дасти ҳаводисам бурун кун

از دست حوادثم برون کن

Бадномӣ рӯзгор мапаснд

بدنامی روزگار مپسند