эй дидаи рӯзгори зи девони ҷӯади ту

ای دیده روزگار ز دیوان جود تو

Ҳар рӯзаи ваҷҳи ротби рӯзии ваҳшу тайр

هر روزه وجه راتب روزی وحش و طیر

Нои рафта бар забони ту қавлии буруни зи ҳақ

نا رفته بر زبان تو قولی برون ز حق

Ноомадаи зи дасти ту феълии буруни зи хайр

ناآمده ز دست تو فعلی برون ز خیر

Даии асбкӣ ки ҳомил аврод ходимаст

دی اسبکی که حامل اوراد خادمست

Гуфт эй ту дар таъаҳҳуди ман ҳамчуи ман ба сайр

گفت ای تو در تعهد من همچو من به سیر

Гар ту зи ҳирси Муҳамадати хоҷа бе ғизо

گر تو ز حرص محمدت خواجه بی غذا

Бинишастӣ ин тамаъ натавон доштани зи ғайр

بنشستی این طمع نتوان داشتن ز غیر

Сӯфӣ барои луқма кунад қасди хонгоҳ

صوفی برای لقمه کند قصد خانگاه

Рҳбон барои зулаи намояди бисоти дайр

رهبان برای زله نماید بساط دیر

Зон гуфту гӯй бар дилу ҷонами мусӣбатии сет

زان گفت و گوی بر دل و جانم مصیبتی ست

Ҳоилтар аз мусӣбати сад талҳау зубайр

هایل تر از مصیبت صد طلحه و زبیر

Ҳорӯни даргаи туами охири равои мадор

هارون درگه توام آخر روا مدار

Асби маро бар охури ғам чун хари ъзир

اسب مرا بر آخور غم چون خر عُزَیر