Аё шаҳӣ ки фалакро маҳор дар бинӣ

ایا شهی که فلک را مهار در بینی

Кашад вифоқи ту ҳамчун шутури нишебу фароз

کشد وفاق تو همچون شتر نشیب و فراز

Хирад ба рақс дар ояд зи шавқи хизмати ту

خرد به رقص در آید ز شوق خدمت تو

Чу уштурони араб бар ҳдои аҳли ҳиҷоз

چو اشتران عرب بر حُدای اهل حجاز

Адуат гарчи ҳама гарданаст ҳамчуи шутур

عدوت گرچه همه گردن است همچو شتر

Замонаи бишиканадаши гирди рон ба санги ниёз

زمانه بشکندش گرد ران به سنگ نیاز

Ғуруру ғифлати хасмат чу мастии уштур

غرور و غفلت خصمت چو مستی اشتر

Буд зи ранҷу машаққат на аз тнъму ноз

بود ز رنج و مشقت نه از تنعم و ناز

Шутур ба чашмаи сӯзан бурун нахоҳад шуд

شتر به چشمه سوزن برون نخواهد شد

Ҳасуди хоми тамаъи гӯи дарин ҳаваси бгдоз

حسود خام طمع گو درین هوس بگداز

зи нотамомии хасми ту чун шутур мурғ аст

ز ناتمامی خصم تو چون شتر مرغ است

На зӯр бор кашӣдан на қӯти парвоз

نه زور بار کشیدن نه قوت پرواز

Басони уштури дулоби мондаи саргардон

بسان اشتر دولاب مانده سرگردان

На аз ниҳояти кори огаҳ ва на аз оғоз

نه از نهایت کار آگه و نه از آغاز

Сипеҳраш аз паии қурбон ҳаме кунад фарбеҳ

سپهرش از پی قربان همی کند فربه

Равост кӯ чу шутури рӯз чанд сари бФроз

رواست کو چو شتر روز چند سر بفراز

Ту халқро бштрўори зари диҳӣ чаҳ аҷаб

تو خلق را بشتروار زر دهی چه عجب

Ки чун ҷарас ба саноӣ ту баркашанд овоз

که چون جرس به ثنای تو برکشند آواز

зи ҳосидони шутури дили мадори мардии чашм

ز حاسدان شتر دل مدار مردی چشم

Ки нешикари бнрўиди зи бехи уштури ғоз

که نیشکر بنروید ز بیخ اشتر غاز

Адуати кор ба бозии ҳамеи барад ба зиён

عدوت کار به بازی همی برد به زیان

Шунидае ки буд бозии шутури носоз

شنیده ای که بود بازی شتر ناساز

Хдоигонои ман банда муддатӣ будам

خدایگانا من بنده مدتی بودم

Фитода чун шутур бемаҳор дар так ва тоз

فتاده چون شتر بی مهار در تک و تاز

Кунун з бешутурӣ ҳаст бар дилами борӣ

کنون ز بی شتری هست بر دلم باری

Ки сад шутур накушуд он ба умрҳои дароз

که صد شتر نکشد آن به عمرهای دراز

Ҳикояти шутуру моҳтобу аъробӣ

حکایت شتر و ماهتاب و اعرابی

Шунидаам ки шунида сети шоҳи бандаи навоз

شنیده ام که شنیده ست شاه بنده نواز

Маро ки дар шаби ифлоси гум шудаи сети шутур

مرا که در شب افلاس گم شده ست شتر

Ба моҳтоб қабулат сазад ки ёбам боз

به ماهتاب قبولت سزد که یابم باز