Паноҳи малики ҷаҳони тоҷи бахш рӯй замин

پناه ملک جهان تاج بخش روی زمین

Туе ки неъмат ту ҳаст бар хилоиқи ом

تویی که نعمت تو هست بر خلایق عام

Ба доғи қаҳри ту мнқоди гашти деву парӣ

به داغ قهر تو منقاد گشت دیو و پری

Ба тавқи ҳукми ту гардани Фроштаҳи даду дом

به طوق حکم تو گردن فراشته دد و دام

Мизоҷи суръати азму саботи ҳалами ту буд

مزاج سرعت عزم و ثبات حلم تو بود

Ки бодро ҳаракат доду хокро ором

که باد را حرکت داد و خاک را آرام

Ба музиъӣ ки ту бар тахт ҳукм биншинӣ

به موضعی که تو بر تخت حکم بنشینی

Ситораи онҷо маъзул гардад аз аҳком

ستاره آنجا معزول گردد از احکام

Ба рӯзи сайд бибахшоӣ бару ҳавшу туюр

به روز صید ببخشای بر و حوش و طیور

Ки чун адуии ту саргашта мондаанд ба дом

که چون عدوی تو سرگشته مانده اند به دام

На дар ҳимояти ҷоҳ ту мезананд нафас

نه در حمایت جاه تو می زنند نفس

На дар чрогаҳи адл ту мекунанд кном

نه در چراگه عدل تو می کنند کنام

Ба рӯзи маъракаи меҳмон ханҷарат буданд

به روز معرکه مهمان خنجرت بودند

Ки косаи косаи сар буд ва хон асоси изом

که کاسه کاسه سر بود و خوان اساس عظام

Равои мадор ки хӯнашон бирезӣ аз паии он

روا مدار که خونشان بریزی از پی آن

Ки хӯни меҳмони ҳаргизи нрихтнди киром

که خون مهمان هرگز نریختند کرام

Қабули дасти ту бас нест бозро ки кунад

قبول دست تو بس نیست باز را که کند

Тамаъ ба Кебеки мураққаъи либоси турфаи хиром

طمع به کبک مرقع لباس طرفه خرام

Савор гашта ба аҳди ту юзи вонгаҳ низ

سوار گشته به عهد تو یوز وانگه نیز

Ба қасди оҳӯии мишкӣни нафаси кушояди ком

به قصد آهوی مشکین نفس گشاید کام

Хдоигоно донам ки манеҳӣ иқбол

خدایگانا دانم که منهی اقبال

зи сари қисса ман карда бошиддати эълом

ز سر قصه من کرده باشدت اعلام

Нахусти раҳ ки расидам ба ҳазратат гуфтам

نخست ره که رسیدم به حضرتت گفتم

Ки рӯзгор мусоид шавад замонаи ғулом

که روزگار مساعد شود زمانه غلام

Се соли дигарам аз баъди он ҷаҳони лӣим

سه سال دیگرم از بعد آن جهان لئیم

Ба тӯҳмати ҳунари афканди зери пои лӣом

به تهمت هنر افکند زیر پای لئام

Ҳануз муддат меҳнат нарафта буд ба сар

هنوز مدت محنت نرفته بود به سر

Ҳануз давр ҳаводис нагашта буд тамом

هنوز دور حوادث نگشته بود تمام

Кунун мулозими ин остонаам то чарх

کنون ملازم این آستانه ام تا چرخ

Ба умри ориятии мари мрокнди илзом

به عمر عاریتی مر مراکند الزام

Сиёҳи рӯеи айшами мубин ки аз маънӣ

سیاه رویی عیشم مبین که از معنی

Ба зер ҳар суханами лъбтии сети сими андом

به زیر هر سخنم لعبتی ست سیم اندام

Касе ки саҳар ҳалоласт сар ба сари суханаш

کسی که سحر حلالست سر به سر سخنش

Чаро аноят хусрав бирав шудаи сети ҳаром ?

چرا عنایت خسرو برو شده ست حرام؟

зи дасти ҳодиса то кори ман ба ҷон нарасад

ز دست حادثه تا کار من به جان نرسد

Гумон мабар ки ба садр ту оварам ибром

گمان مبر که به صدر تو آورم ابرام

Чу ман касе ба чунин ҳолатӣ фурӯ монад

چو من کسی به چنین حالتی فرو ماند

Ҷаҳонёни зи ту бенанди ин на аз айём

جهانیان ز تو بینند این نه از ایام

Дарин се сол ки аз дарга ту будам давр

درین سه سال که از درگه تو بودم دور

Ба ҳеҷ санъату шуғлам касе надонад ном

به هیچ صنعت و شغلم کسی نداند نام

Ба ҳар мақом ки хоҳии марои фурӯд овар

به هر مقام که خواهی مرا فرود آور

Ки ман на барг сафар дорам ва на сози мақом

که من نه برگ سفر دارم و نه ساز مقام