Бзргўорои ман дар миёни аҳли Ироқ

بزرگوارا من در میان اهل عراق

Ба неъмати ту ки маҳсуд ҳамгинон будам

به نعمت تو که محسود همگنان بودم

Ҳамӯаму ваҳшати ғурбат бар он тнъму ноз

هموم و وحشت غربت بر آن تنعم و ناز

Ки доштам ба ватан ихтиёр фармудам

که داشتم به وطن اختیار فرمودم

Чу табъи майли бад-ӣн хитта кард ва буд хато

چو طبع میل بدین خطه کرد و بود خطا

Савоб дидам ва бо ӯ хилоф нанамудам

صواب دیدم و با او خلاف ننمودم

Хиради насиҳат ман кард ва ман накардам гӯш

خرد نصیحت من کرد و من نکردم گوش

Замонаи панд ҳаме дод ва ман бншнўдм

زمانه پند همی داد و من بنشنودم

Ду соли хизмати ин қавм кардаму имрӯз

دو سال خدمت این قوم کردم و امروز

зи бахти шокир ва аз рӯзгори хушнӯдам

ز بخت شاکر و از روزگار خشنودم

Ба ҷоми ҳеҷ бузургии шабии набардами даст

به جام هیچ بزرگی شبی نبردم دست

Ба нони ҳеҷ карӣмии даҳани бнгшўдм

به نان هیچ کریمی دهن بنگشودم

Хумори бодаи порин ҳануз дар сармаст

خمار باده پارین هنوز در سرمست

Ки лаб ба ҷуръае аз ҷоми каси нёлўдм

که لب به جرعه ای از جام کس نیالودم

Чу муддатии бкшидми ънои бдонстм

چو مدتی بکشیدم عنا بدانستم

Ки хок хӯрдам чун мору боди паймӯдам

که خاک خوردم چون مار و باد پیمودم

Ба тарк гуфтам ва рафтам чу андарин давлат

به ترک گفتم و رفتم چو اندرین دولت

Чу днби хари зи газии ҳеҷ май ниФрўдм

چو دنب خر ز گزی هیچ می نیفرودم