Дар пеши камони гуруҳаи шоҳи қизил

در پیش کمان گروهه شاه قزل

Хуршед ба саҷдаи аўФтди хору хаҷал

خورشید به سجده اوفتد خوار و خجل

Зеро ки ниҳанд доғи куфраш бар дил

زیرا که نهند داغ کفرش بر دل

Гар гуяд : ман аз оташам , ӯ аз гул

گر گوید:من از آتشم،او از گل