эй гашта тири ишқи ғаматро нишонаи ҷон

ای گشته تیر عشق غمت را نشانه جان

Вай гашта аз висоли лабати ҷовдонаи ҷон

وی گشته از وصال لبت جاودانه جان

Дорад сарои ишқи ту ҷонои ҳазор дар

دارد سرای عشق تو جانا هزار در

Кӯро буд ба васфи нахусти остонаи ҷон

کو را بود به وصف نخست آستانه جان

Зон ҷон ягонаам ки туро бхшмӣ агар

زان جان یگانه ام که تو را بخشمی اگر

Будӣ марин шикастаи диламро дугонаи ҷон

بودی مرین شکسته دلم را دوگانه جان

Гӯйии баҳоии бӯса ман ҳаст ҷон ва ҳаст

گویی بهای بوسه من هست جان و هست

Мақсӯдати он ки то бабрӣ бе баҳонаи ҷон

مقصودت آن که تا ببری بی بهانه جان

То бар хуранд аз руху зулфи ту чашму дил

تا بر خورند از رخ و زلف تو چشم و دل

Бар бод мешавад ба фусӯс аз миёнаи ҷон

بر باد می شود به فسوس از میانه جان

Чун дил ба доми ҳалқаи зулфат дар аўФтод

چون دل به دام حلقه زلفت در اوفتاد

Бар буии он ки дид зи холи ту донаи ҷон

بر بوی آن که دید ز خال تو دانه جان

Зини пас мадори қасд ба ҷонами бета , аз онк

زین پس مدار قصد به جانم بتا،از آنک

Дорам фидои ҳурмати садри замонаи ҷон

دارم فدای حرمت صدر زمانه جان

эй ҳалқаҳои сунбули зулфи ту доми дил

ای حلقه های سنبل زلف تو دام دل

Ваии меҳри зари меҳри ту доим ба номи дил

وی مهر زر مهر تو دایم به نام دل

Дар тангнои сина ки лашкари гуҳ ғам аст

در تنگنای سینه که لشکر گه غم است

Шуд дили ғулом рӯй туу ҷони ғуломи дил

شد دل غلام روی تو و جان غلام دل

Дар дили мақоми дорӣ ва ин турфа тарка ҳаст

در دل مقام داری و این طرفه ترکه هست

Пайваста дар каманди ду зулфати мақоми дил

پیوسته در کمند دو زلفت مقام دل

Дидори ман ба васли лабат беш азин ки ҳаст

دیدار من به وصل لبت بیش ازین که هست

Ширин шудаи зи ёди даҳони ту коми дил

شیرین شده ز یاد دهان تو کام دل

Ҷонои сабӯҳи ишқ ба охир куҷо расад

جانا صبوح عشق به آخر کجا رسد

То ҳаст пари шароби ҳавои ту ҷоми дил

تا هست پر شراب هوای تو جام دل

Асбоби айшу хирман сабрам бсухт пок

اسباب عیش و خرمن صبرم بسوخت پاک

Бар оташи ғамати зи таманнои хоми дил

بر آتش غمت ز تمنای خام دل

Озори ҷони ман матлаб зонк дода ам

آزار جان من مطلب زانک داده ام

Дар дасти мейри садри хуросони зимоми дил

در دست میر صدر خراسان زمام دل

Бар сар басӣ задам зи ғами ишқи ёри даст

بر سر بسی زدم ز غم عشق یار دست

Ҳам кор шуд зи дасти марои ҳам зи кори даст

هم کار شد ز دست مرا هم ز کار دست

Аз пой аз он даромадаам каз сари фусӯс

از پای از آن درآمده ام کز سر فسوس

Гӯйӣ ки бо ту аҳд бабандам ба ёри даст

گویی که با تو عهد ببندم به یار دست

Аҳди ту чун шикастатар аз банд зулф туаст

عهد تو چون شکسته تر از بند زلف توست

эй ман ғулом рӯй ту ранҷаи мадори даст

ای من غلام روی تو رنجه مدار دست

Дорам пар аз фироқи ту чун кӯкнори дил

دارم پر از فراق تو چون کوکنار دل

Ҳастам тиҳии зи васли ту ҳамчун чанори даст

هستم تهی ز وصل تو همچون چنار دست

На аз хаёли ту бибридаи ямини дил

نه از خیال تو ببریده یمین دل

На аз висоли ту бгзидаҳи ясори даст

نه از وصال تو بگزیده یسار دست

Дар пой ҳиҷр туаст ба буии ду зулф туаст

در پای هجر توست به بوی دو زلف توست

Дил чун чанори бозгшодаҳи ҳазор даст

دل چون چنار بازگشاده هزار دست

Аз ман бидор даст ки дорад ба бандагӣ

از من بدار دست که دارد به بندگی

Дил дар рикоби садри сипеҳри иқтидори даст

دل در رکاب صدر سپهر اقتدار دست

Садрӣ ки бар сипеҳри ниҳод аз ҷалоли пой

صدری که بر سپهر نهاد از جلال پای

Норад бирав сипеҳр ба гоҳи камоли пой

نارد برو سپهر به گاه کمال پای

Гар хизмат дараш мутақозӣ наомадӣ

گر خدمت درش متقاضی نیامدی

Бар тан наёфаридӣ худ зулҷалоли пой

بر تن نیافریدی خود ذوالجلال پای

То поймол ӯ шавад аз рӯй эҳтиром

تا پایمال او شود از روی احترام

Дасташ ба ҷўдбсти ҷаҳонро ба моли пой

دستش به جودبست جهان را به مال پای

Дар пеши дасти ҳамлаи бахти ҷавон ӯ

در پیش دست حمله بخت جوان او

Норад ба гоҳи кӣнаи кашии пӯри золи пой

نارد به گاه کینه کشی پور زال پای

Аз чархи сайри мураккаб ӯро шиносу бас

از چرخ سیر مرکب او را شناس و بس

Кӯро буд ниҳода ба так бар ҳилоли пой

کو را بود نهاده به تک بر هلال پای

Сар дар миёни ниҳод ки аз хати бндгиш

سر در میان نهاد که از خط بندگیش

Беруни ниҳодаи хасми бади бдФъоли пой

بیرون نهاده خصم بد بدفِعال پای

эй маликро з рӯй ту бар офтоби чашм

ای ملک را ز روی تو بر آفتاب چشم

Гавҳар фишон зи чашм ту дорад саҳоби чашм

گوهر فشان ز چشم تو دارد سحاب چشم

Дар аҳд адл туаст ки бар посбону дузд

در عهد عدل توست که بر پاسبان و دزد

Як чашми захм ёд накарда сети хоби чашм

یک چشم زخم یاد نکرده ست خواب چشم

Ҳамвора ҳосидони туро пари зи нори дил

همواره حاسدان تو را پر ز نار دل

Пайвастаи душманони туро пари зи оби чашм

پیوسته دشمنان تو را پر ز آب چشم

Дар дасти ҳамчуи баҳри ту монандаи садаф

در دست همچو بحر تو ماننده صدف

Калаки тўрости мондаи пар аз дар ноби чашм

کلک توراست مانده پر از در ناب چشم

Аз роҳи меҳри ҷилваи гарони сипеҳр ро

از راه مهر جلوه گران سپهر را

Аз гирди сами асби ту дидаи ниқоби чашм

از گرد سم اسب تو دیده نقاب چشم

Дар бӯстони сарои ҳаёи ҳамчу лола кард

در بوستان سرای حیا همچو لاله کرد

Рӯй адуии ҷоҳи тўро чун хизоби чашм

روی عدوی جاه تورا چون خضاب چشم

Ҳам вофир аз саноӣ ту дорад насиби гӯш

هم وافر از ثنای تو دارد نصیب گوش

Ҳам комили лзи лақоӣ ту дорад нассоби чашм

هم کامل لز لقای تو دارد نصاب چشم

эй карда аз мадоеҳи ту эҳтизози гӯш

ای کرده از مدایح تو اهتزاز گوش

Вай дошта ба дар санояти ниёзи гӯш

وی داشته به در ثنایت نیاز گوش

Дар сар шудаи зи талъати ту чашм ма намой

در سر شده ز طلعت تو چشم مه نمای

Бар ҷон шудаи зи мадҳати ту длнўози гӯш

بر جان شده ز مدحت تو دلنواز گوش

Гашт аз ҳавоси самъи зарурӣу рӯзу шаб

گشت از حواس سمع ضروری و روز و شب

Кард аз шунид номи адуати эҳтирози гӯш

کرد از شنید نام عدوت احتراز گوش

То дар кунад зи қатраи Нитсаон нутқи ту

تا در کند ز قطره نیسان نطق تو

Аз дили даҳони басон садаф кард бози гӯш

از دل دهان بسان صدف کرد باز گوش

эй соҳиби кабӣри вазирони рӯзгор

ای صاحب کبیر وزیران روزگار

Доранд ҷониби шуъароро ба нози гӯш

دارند جانب شعرا را به ناز گوش

Ман банда дайрманд шудам вақт фурқат аст

من بنده دیرمند شدم وقت فرقت است

Як нукта дорад аз карамати длнўози гӯш

یک نکته دارد از کرمت دلنواز گوش

Садро , зиён надорад агар чун манӣ расад

صدرا،زیان ندارد اگر چون منی رسد

Аз чун туе ба қимати як сари дарози гӯш

از چون تویی به قیمت یک سر دراز گوش

Садро , ҳамеша дасти чўконти кушодаи бод

صدرا،همیشه دست چوکانت گشاده باد

Поят ба қаҳр бар сари гардуни ниҳодаи бод

پایت به قهر بر سر گردون نهاده باد

Фарзини малики шоҳӣу рухи бардаи пеши пел

فرزین ملک شاهی و رخ برده پیش پیل

Хасмати зи пушти асби таҳаммули пиёдаи бод

خصمت ز پشت اسب تحمل پیاده باد

Ҳар рӯзи сад ҳазор забон дар ба мадҳи ту

هر روز صد هزار زبان در به مدح تو

Дар бандагӣ чун сӯсани озоди зодаи бод

در بندگی چون سوسن آزاد زاده باد

Хӯни адуии зоти ту монанди бодаи гашт

خون عدوی ذات تو مانند باده گشت

Ақли ҳасуди ҷоҳи ту монанди бодаи бод

عقل حسود جاه تو مانند باده باد

Ҳаркас ки нест ҷону дилаш дар ҳавои ту

هرکس که نیست جان و دلش در هوای تو

Дар дасту пои фитнаи гардуни фитодаи бод

در دست و پای فتنه گردون فتاده باد