Хез эйнигор ҷашни хазонро бсозкор

خیز ای نگار جشن خزان را بسازکار

Моро басаст сӯрат рӯй ту нави баҳор

ما را بس است صورت روی تو نو بهار

Дар пеши лолау гули рухсори оризат

در پیش لاله و گل رخسار عارضت

Мансӯх шуд ҳадиси гулистону лолаи зор

منسوخ شد حدیث گلستان و لاله زار

Дории бунафша бар тарафи чашмаи ҳаёт

داری بنفشه بر طرف چشمه حیات

Саҳласт агар бунафша бирӯяд ба ҷӯйбор

سهل است اگر بنفشه بروید به جویبار

Аҳди шукуфа гарчи фаромӯш кам шавад

عهد شکوفه گرچه فراموش کم شود

Моро аз ӯ буд рухи зеботи ёдгор

ما را از او بود رخ زیبات یادگار

Гар хоби наргис аз дами дай баста шуд равост

گر خواب نرگس از دم دی بسته شد رواست

Бигушоӣ он ду наргиси пари хоби пурхумор

بگشای آن دو نرگس پر خواب پرخمار

Пар кун қадаҳи зи бодаи рангин ки ранг кард

پر کن قدح ز باده رنگین که رنگ کرد

Машшотаи вори дасти табиати кафи чанор

مشاطه وار دست طبیعت کف چنار

Шуд зард рӯй сабзаи зи рашки хатат валек

شد زرد روی سبزه ز رشک خطت ولیک

Сарсабзи гашти сарв ба иқболи шаҳриёр

سرسبز گشت سرو به اقبال شهریار

эй ид некӯон бидиҳ он май ба ёди ид

ای عید نیکوان بده آن می به یاد عید

Бинмоӣ ним шаби рух чун бомдоди ид

بنمای نیم شب رخ چون بامداد عید

Додем дод май зи паии иди чандгоҳ

دادیم داد می ز پی عید چندگاه

Акнӯн наме диҳеми яке лаҳза дод ид

اکنون نمی دهیم یکی لحظه داد عید

Аз ҷон сириштаанд ту гӯйии сиришт май

از جان سرشته اند تو گویی سرشت می

Бар мениҳодаанд ту гӯйии ниҳоди ид

بر می نهاده اند تو گویی نهاد عید

Рӯй туро ба ид сифат кард ақлу боз

روی تو را به عید صفت کرد عقل و باز

Чу нимк бингаред хаҷал шуд зи ёди ид

چو نیمک بنگرید خجل شد ز یاد عید

Аз оташи ҳавоӣ ту бархест санги ақл

از آتش هوای تو برخاست سنگ عقل

Вази оби ҳасан рӯй ту бинишаст боди ид

وز آب حسن روی تو بنشست باد عید

Доне ки иди мавсим айшаст аз ин қабл

دانی که عید موسم عیش است از این قبل

Офоқ шуд мусаххари ҳукми нФози ид

آفاق شد مسخر حکم نفاذ عید

Чашми бади замона ба иқбол шаҳ бадухт

چشم بد زمانه به اقبال شه بدوخت

Ҳар тир хуррамӣ биҷуст аз кушоди ид

هر تیر خرمی بجست از گشاد عید

эй шамъ ба нишин ки бпои истода Эй

ای شمع به نشین که بپای ایستاده ای

Бомо на дар мувофиқати ҷоми бода Эй

باما نه در موافقت جام باده ای

То ту нишаста будӣ маҷлис надошт нур

تا تو نشسته بودی مجلس نداشت نور

Мо чашм равшанем ки ту истода Эй

ما چشم روشنیم که تو ایستاده ای

Розӣ ки бар саҳифаи дил май нигоштӣ

رازی که بر صحیفه دل می نگاشتی

Имшаби зи роҳи дида ба саҳрои ниҳода Эй

امشب ز راه دیده به صحرا نهاده ای

Ҳар дами зи шуъла бар дили шаби неш май занӣ

هر دم ز شعله بر دل شب نیش می زنی

Айбат намекунам ки зи занбӯри зода Эй

عیبت نمی کنم که ز زنبور زاده ای

Бар сари ниҳодаи афсар ва дар қӣри мондаи пой

بر سر نهاده افسر و در قیر مانده پای

Дидам ки сахти нарми дилу саъби сода Эй

دیدم که سخت نرم دل و صعب ساده ای

На на маломатат накунам ҷой онат ҳаст

نه نه ملامتت نکنم جای آنت هست

Каз рӯй васл дар шаби ҳиҷри аўФтодаҳ Эй

کز روی وصل در شب هجر اوفتاده ای

эй бӯсаҳо ки бар лаби миқроз май занӣ

ای بوسه ها که بر لب مقراض می زنی

Даии брнгини хусрав офоқ дода Эй

دی برنگین خسرو آفاق داده ای

эй дар бақои зоти ту бастаи бақои малик

ای در بقای ذات تو بسته بقای ملک

Бар қомати ту дӯхтаи давлати қабои малик

بر قامت تو دوخته دولت قبای ملک

Аз коми аждаҳо бадар оварда малик ро

از کام اژدها بدر آورده ملک را

Ҳаргиз ки кард инч ту кардӣ биҷои малик

هرگز که کرد اینچ تو کردی بجای ملک

Малик аз сиёсати ту чунон шуд ки ҳеҷ мурғ

ملک از سیاست تو چنان شد که هیچ مرغ

Густох пар намезанад андари ҳавои малик

گستاخ پر نمی زند اندر هوای ملک

Малики ҷаҳони туро ба дуои хост аз худо

ملک جهان تو را به دعا خواست از خدا

Вена ёфт нусрат аз баракоти дуои малик

وین یافت نصرت از برکات دعای ملک

Теғи ту хоки малики ҳамаи зар пухта кард

تیغ تو خاک ملک همه زر پخته کرد

Ҷузи теғ дар ҷаҳон чаҳ буд кимиёии малик ?

جز تیغ در جهان چه بود کیمیای ملک؟

Пухтанд ҳамгинони ҳаваси малику оқибат

پختند همگنان هوس ملک و عاقبت

Рӯзӣ набӯдашон ки ту будӣ сазои малик

روزی نبودشان که تو بودی سزای ملک

Оянд хусравони ҳама дар соя ҳамЭй

آیند خسروان همه در سایه همای

Инак ба сояи ту дар омад эй малик

اینک به سایه تو در آمد همای ملک

Шоҳо чу акси теғи ту бар душмани аўФтод

شاها چو عکس تیغ تو بر دشمن اوفتاد

Маро зи бими соъиқа дар хирмани аўФтод

مه را ز بیم صاعقه در خرمن اوفتاد

Хасми ту ногаҳони нафаси сард бар кашид

خصم تو ناگهان نفس سرد بر کشید

Зон ларза бар изоми дайу баҳмани аўФтод

زان لرزه بر عظام دی و بهمن اوفتاد

Чокӣ ки кард субҳи гиребони чарх ро

چاکی که کرد صبح گریبان چرخ را

Дар кисвати ҷалоли ту бар домани аўФтод

در کسوت جلال تو بر دامن اوفتاد

эй хусравӣ ки аз сифати халқу халқи ту

ای خسروی که از صفت خلق و خلق تو

Андеша дар миёни гулу гулшани аўФтод

اندیشه در میان گل و گلشن اوفتاد

Ман шукри неъматат ба кадомин забон кунам ?

من شکر نعمتت به کدامین زبان کنم؟

Каз шарҳи он забони хиради алкни аўФтод

کز شرح آن زبان خرد الکن اوفتاد

Хуршеду маи зи сояи ман нур ме баранд

خورشید و مه ز سایه من نور می برند

То сояи мубораки ту бар ман аўФтод

تا سایه مبارک تو بر من اوفتاد