Бмсҷди рахна Эй бигушоӣ эй зоҳиди змихонаҳ

بمسجد رخنه ای بگشای ای زاهد زمیخانه

Ки аз нураш кунӣ чун таври равшани саҳни кошона

که از نورش کنی چون طور روشن صحن کاشانه

Дар он мавқиф ки соқии соғар тавҳид мебахшад

در آن موقف که ساقی ساغر توحید میبخشد

Таваҳҳум ҷомӣ бизан каз хеши хоҳии гашти бегона

توهم جامی بزن کز خویش خواهی گشت بیگانه

Забони ақлу суди ишқ бар мисатон буд возеҳ

زبان عقل و سود عشق بر مستان بود واضح

Ту ҳам баҳри зиёну суд оқил бошу фарзона

تو هم بهر زیان و سود عاقل باش و فرزانه

Зиҳии базмӣ ки равшан гашта аз нури маи соқӣ

زهی بزمی که روشن گشته از نور مه ساقی

Ки шамъи ховарӣ дар пеш шамъ ӯст парвона

که شمع خاوری در پیش شمع اوست پروانه

Буд то сари савдоӣ батон андар сувидоем

بود تا سر سودای بتان اندر سویدایم

Бигӯаш ман нахоҳад рафт носеҳи панди донона

بگوش من نخواهد رفت ناصح پند دانانه

Биё аз хонқаҳи беруни бҳли афсонау афсун

بیا از خانقه بیرون بهل افسانه و افسون

Ки ҷузи пери Муғон дигар надидам марду мардона

که جز پیر مغان دیگر ندیدم مرد و مردانه

Бахам биншин чу май то соф гардад дарди ақли ту

بخم بنشین چو می تا صاف گردد درد عقل تو

Флотўни касб ҳикмат кард аз мисатони девона

فلاطون کسب حکمت کرد از مستان دیوانه

Ба ҷузи шӯри алӣ ошуфта набӯд дар димоғи ман

به جز شور علی آشفته نبود در دماغ من

Маро аз косаи сари ишқ то багушӯд дандона

مرا از کاسه سر عشق تا بگشود دندانه