Арғавонаст ки бо ғолияи омехта Эй
ارغوان است که با غالیه آمیخته‌ای
ё ки бар барги самани сунбултар рехта Эй
یا که بر برگِ سمن سنبلِ تر ریخته‌ای
Шаҳр бар ҳам зада ошӯби ду чашми сияҳат
شهر بر هم زده آشوب دو چشم سیهت
Ин чаҳ фитна аст надонам ки барангехта Эй
این چه فتنه است ندانم که برانگیخته‌ای
Нест дар турраи хубон ба ҷуз аз фикри хато
نیست در طره خوبان به جز از فکر خطا
То кӣ эй дили ту дар ин силсилаи овехта Эй
تا کی ای دل تو در این سلسله آویخته‌ای
Номи ағёр шудаи зикри лаби ширинат
نامِ اغیار شده ذکر لبِ شیرینت
Ин чаҳ нӯшаст ки бо неши даромехта Эй
این چه نوش است که با نیش درآمیخته‌ای
Лоҷарами мардуми чашмони ту бемор бимонад
لاجرم مردم چشمان تو بیمار بماند
Бас ки машк аз хами зулфин сияҳи бихтаҳ Эй
بس که مشک از خمِ زلفینِ سیه بیخته‌ای
Мазҳари нури алигар нае фитнаи шаҳр
مظهر نور علی گر نه‌ای فتنهٔ شهر
Зобрўони теғи дӯдам аз чаҳ броҳихтаҳ Эй
زابروان تیغ دودم از چه برآهیخته‌ای
Роҳ бар авҷ ҷалолаш набарӣ ошуфта
راه بر اوج جلالش نبری آشفته
Гарчи ҷбрили шӯии боли фурӯрехта Эй
گرچه جبریل شوی بال فروریخته‌ای