эй фитнаи чашми сияҳати роҳзани хоб

ای فتنه چشم سیهت راهزن خواب

Вай рӯй ту гулзори ҷаҳонро гули шодоб

وی روی تو گلزار جهان را گل شاداب

Ман шаби ҳамаи шаб аз ғами дидори ту бедор

من شب همه شب از غم دیدار تو بیدار

Чашмони ту сармаст ва ту доим ба шукри хоб

چشمان تو سرمست و تو دایم به شکر خواب

эй он ки туро манзари чашмам шудаи манзил

ای آن‌که تو را منظر چشمم شده منزل

Ҳушдор ки ин хона буд дар раҳи сайлоб

هشدار که این خانه بود در ره سیلاب

Мижгони ман он қиссаи хунини дарун ро

مژگان من آن قصه خونین درون را

Бар чеҳраи ман нақш ҳаме кард зи хуноб

بر چهره من نقش همی‌کرد ز خوناب

Бар оташи савдои ту дил сабр надорад

بر آتش سودای تو دل صبر ندارد

Бар нори куҷо сабр кунад қатраи симоб

بر نار کجا صبر کند قطره سیماب

Вақтаст ки то сари бунаам бар сари тӯфон

وقتست که تا سر بنهم بر سر طوفان

Кандар сари ин , вартаи сабрам шуда ноёб

کاندر سر این، ورطه صبرم شده نایاب

Бо муддаӣ васл махон қиссаи ҳиҷрон

با مدعی وصل مخوان قصه هجران

Осӯда ба соҳил нашносад ғами гирдоб

آسوده به ساحل نشناسد غم گرداب

Савдои ту бас нест ҳаминам кашад охир

سودای تو بس نیست همینم کُشد آخر

Кати вақфи рақибон шуда он лаъл чу унноб

کت وقف رقیبان شده آن لعل چو عناب

Ошуфтаи ҳадиси ту ба эҷоз нагунҷад

آشفته حدیث تو به ایجاز نگنجد

Каз риштаи он зулфи расо , мекашад итноб

کز رشته آن زلف رسا، می‌کشد اطناب

Зулфат ки камандӣ шуду ҳабли аллоҳи мутлақ

زلفت که کمندی شد و حبل الله مطلق

Шоҳаншаҳи офоқи алии фотиҳи абвоб

شاهنشه آفاق علی فاتح ابواب