эй лабат бар хӯни мардуми ташнаи чашмати гурусна

ای لبت بر خون مردم تشنه چشمت گُرسَنه

Он ба бедории бирезади хӯн ва он андари сана

آن به بیداری بریزد خون و آن اندر سنه

Ҷавшани таркони ғозӣ оҳанӣн шуд то камар

جوشن ترکان غازی آهنین شد تا کمر

Бар ту анбар шуд зира аз фарқи сар то пошна

بر تو عنبر شد زره از فرق سر تا پاشنه

Мардуми дидаи ғалати пиндошти хаттӣ бар рахт

مردم دیده غلط پنداشت خطی بر رخت

Оҳи муштоқон асар кардат магар дар оина

آه مشتاقان اثر کردت مگر در آینه

Моҳу хури парвона сон оянд бар бом ва дарат

ماه و خور پروانه‌سان آیند بر بام و درت

Гар битобад партави шамъати шабӣ аз равзана

گر بتابد پرتو شمعت شبی از روزنه

Порсро карда мусаххари ғамзаи ҷодӯии ту

پارس را کرده مسخر غمزه جادوی تو

Тохти орад бар сипоҳони тарки чашмати як тана

تاخت آرد بر سپاهان ترک چشمت یک‌تنه

Сӯхт зоаҳ оташем хирқа ва набӯд аҷаб

سوخت زآه آتشیم خرقه و نبود عجب

Лоҷарам оташ фитад дар пунба аз оташи зана

لاجرم آتش فتد در پنبه از آتش‌زنه

То куҷои ирғў барам аз тарки чашми кофарат

تا کجا یرغو برم از ترک چشم کافرت

Хӯн ҳар муъмин ба гардан дорад ва ҳар муъмина

خون هر مؤمن به گردن دارد و هر مؤمنه

Вораанд ҷони ошуфта аз ин хӯни хўоргон

وارهاند جان آشفته از این خون‌خوارگان

Онкии салмонро гирифт аз шери дашти аржана

آنکه سلمان را گرفت از شیر دشت ارژنه

Андари он маъраз ки тобади офтоби рӯзи ҳашар

اندر آن معرض که تابد آفتاب روز حشر

Ҷуз ба зери сояи ?ути моро паноҳӣ ҳаст на

جز به زیر سایه‌ات ما را پناهی هست نه