Маро каз ишқи ту дар ҳар сухани сад достони баста

مرا کز عشق تو در هر سخن صد داستان بسته

Ғамати мурғи шукри гуфтори нутқамро забони баста

غمت مرغ شکر گفتار نطقم را زبان بسته

Штрбонро бигӯ то маҳмил Лайлӣ бихобанд

شتربان را بگو تا محمل لیلی بخواباند

Ки имшаби ашки маҷнӯни роҳро бар корвони баста

که امشب اشک مجنون راه را بر کاروان بسته

Зкъбаҳ лоф зад зоҳид каз ӣнҷо кор бигушоед

زکعبه لاف زد زاهد کز اینجا کار بگشاید

Дар майхонаро бар имтиҳони пери Муғони баста

در میخانه را بر امتحان پیر مغان بسته

Кас аз таъни ҳасуд аидл нахоҳад раст дар олам

کس از طعن حسود ایدل نخواهد رست در عالم

Агар чаҳ хешро исои сифат бар осмони баста

اگر چه خویش را عیسی صفت بر آسمان بسته

Қадашро сарв бен гуфтам хиради гуфто хато гуфтӣ

قدش را سرو بن گفتم خرد گفتا خطا گفتی

Куҷо бар сарви бустони меҳру маро боғбони баста

کجا بر سرو بستان مهر و مه را باغبان بسته

Дили беморро ҷустам даво багушӯд лаби гуфто

دل بیمار را جستم دوا بگشود لب گفتا

Лаби нӯшин ман инак шукр бар нордони баста

لب نوشین من اینک شکر بر ناردان بسته

Надонам он ҳарири андомро дил чист андар бар

ندانم آن حریر اندام را دل چیست اندر بر

Ҳаме донам ки санги хораро дар парниёни баста

همی دانم که سنگ خاره را در پرنیان بسته

Надонам тарки чашмат бо кадомин хайли митозд

ندانم ترک چشمت با کدامین خیل میتازد

Ки пайвастаи каманди зулф бар чочии камони баста

که پیوسته کمند زلف بر چاچی کمان بسته

Ҳазар аз киштзор худ бикун деҳқон дар ин водӣ

حذر از کشتزار خود بکن دهقان در این وادی

Ки мурғии зошёнаҳи роҳ бар барқ ӣмон баста

که مرغی زآشیانه راه بر برق یمان بسته

Бабор эй осмони чндонкаҳи хоҳии фитна дар олам

ببار ای آسمان چندانکه خواهی فتنه در عالم

Надидӣ хешро ошуфта бар дороломони баста

ندیدی خویش را آشفته بر دارالامان بسته

Дар майхонаи раҳмати Наҷафи он мзҷъи ҳайдар

در میخانه رحمت نجف آن مضجع حیدر

Ки худро бар маконаш аз шарофати ломакони баста

که خود را بر مکانش از شرافت لامکان بسته