Бар ин ҷои он балои болои гирифта

بر این جا آن بلا بالا گرفته

Балои андари замини болои гирифта

بلا اندر زمین بالا گرفته

Ҳазар кун шаҳсавор аз оби чашмам

حذر کن شهسوار از آب چشمم

Ки сайлаши кӯҳ то саҳрои гирифта

که سیلش کوه تا صحرا گرفته

Агар на мардум обӣаст чашмам

اگر نه مردم آبی است چشمم

Нишеман аз чаҳ дар дарёи гирифта

نشیمن از چه در دریا گرفته

Змхмўрии чашмати шаб хабар дошт

زمخموری چشمت شب خبر داشت

Ки бар кафи соғари саҳбои гирифта

که بر کف ساغر صهبا گرفته

Чу парвона зҷонш нест про

چو پروانه زجانش نیست پرا

Касе ков ёрбӣ парвои гирифта

کسی کاو یاربی پروا گرفته

Зтўи хуршеди касб нур карда

زتو خورشید کسب نور کرده

Змни ёди ин ҳунари ҳрбои гирифта

زمن یاد این هنر حربا گرفته

Аз ин сӯз наоне шамъи осо

از این سوز نهانی شمع آسا

Марои оташи зср то пои гирифта

مرا آتش زسر تا پا گرفته

Зснги хораи сими оранди берун

زسنگ خاره سیم آرند بیرون

Бсимти ҷо чаро хорои гирифта

بسیمت جا چرا خارا گرفته

Абаси маҷнӯни бҳии Лайло чаҳ ҷўӣӣ

عبث مجنون بحی لیلا چه جوئی

Ки кӯҳу даштро Лайлои гирифта

که کوه و دشت را لیلا گرفته

Бхўн кист чашмат дода фатво

بخون کیست چشمت داده فتوی

Ки рухсорати зхти тғрои гирифта

که رخسارت زخط طغرا گرفته

Бсўдои сари зулфи ту сар дод

بسودای سر زلف تو سر داد

Зсри ошуфтаи ин савдои гирифта

زسر آشفته این سودا گرفته

Бхоки остони Тӯси манзил

بخاک آستان طوس منزل

Миёни уқбоу дунёи гирифта

میان عقبی و دنیا گرفته

Ба дастӣ мезанад бар сари зи ҳасрат

به دستی می‌زند بر سر ز حسرت

Ба дастии домани мавлои гирифта

به دستی دامن مولا گرفته