Офати дайну дилу фитна ҳар марду занӣ

آفت دین و دل و فتنه هر مرد و زنی

Оўх эй ғамзаи ҷодӯ ки чаҳ пурмакру фаннӣ

آوخ ای غمزه جادو که چه پرمکر و فنی

Сбҳаҳи зоҳиду зуннори Муғон ҳар ду гусаст

سبحه زاهد و زنار مغان هر دو گسست

Ки на зоҳиди дил ва дайн дорад ва на брҳмнӣ

که نه زاهد دل و دین دارد و نه برهمنی

Ман куҷои даъвии парҳези куҷои тавбаи кадом

من کجا دعوی پرهیز کجا توبه کدام

Ки агар хора шавад тавба тўош мешиканӣ

که اگر خاره شود توبه تواش میشکنی

Ба биногвашу хатати мшгу саман шояд гуфт

به بناگوش و خطت مشگ و سمن شاید گفت

Ҳам агар ғолияи соинд ба барги саманӣ

هم اگر غالیه سایند به برگ سمنی

Гар буд рустами дастон ки буд пои бастат

گر بود رستم دستان که بود پا بستت

Гар аз он зулфи тўоши ришта бгрдн фиканӣ

گر از آن زلف تواش رشته بگردن فکنی

Аллоҳи аллоҳ ки чаҳ пайвастае эй сайли фироқ

الله الله که چه پیوسته ای ای سیل فراق

Ки агар кӯҳ буд сабр зҷоиш бикунӣ

که اگر کوه بود صبر زجایش بکنی

Ман назари вақф бар он наргис зебо кардам

من نظر وقف بر آن نرگس زیبا کردم

То хилоиқ ҳама донанд ки манзури манӣ

تا خلایق همه دانند که منظور منی

Ҳарф дар ҷавҳари фарди даҳанат ҳеҷ магӯӣ

حرف در جوهر فرد دهنت هیچ مگوی

Ки дар он нуқта мавҳум нагунҷад суханӣ

که در آن نقطه موهوم نگنجد سخنی

Ёрам аз лаъли шикарханд агар ширинаст

یارم از لعل شکرخند اگر شیرینست

Дар вафодоряши ошуфтаи ту ҳам гӯ накунӣ

در وفاداریش آشفته تو هم گو نکنی