Зони об ки чун оташ аз марди баради хомӣ

زآن آب که چون آتش از مرد برد خامی

Соқӣ биравон ҷисм бархез бидиҳ ҷомӣ

ساقی بروان جسم برخیز بده جامی

Аз сайри гулу сурӯши осӯда буд хотир

از سیر گل و سروش آسوده بود خاطر

Онро ки сиррӣ бошад бо сарви гули андомӣ

آنرا که سری باشد با سرو گل اندامی

Дарди ғами ишқатро анҷом талаб кардам

درد غم عشقت را انجام طلب کردم

Оғоз набӯд ва нест пайдоиши саранҷомӣ

آغاز نبود و نیست پیدایش سرانجامی

Бо қомати рухсорат ҳаргиз нашунида кас

با قامت رخسارت هرگز نشنیده کس

Сарвии блби ҷўӣии моҳии блб бомай

سروی بلب جوئی ماهی بلب بامی

Шояд намакӣ сояд рӯзии бадали ришам

شاید نمکی ساید روزی بدل ریشم

Зони лаъл шукр чандем муштоқи бдшномӣ

زآن لعل شکر چندیم مشتاق بدشنامی

Бо ғайр чаҳ хоҳам кард ман каз ҳасаду ғайрат

با غیر چه خواهم کرد من کز حسد و غیرت

Ршг оядам аз қосиди корди зтўи пайғомӣ

رشگ آیدم از قاصد کارد زتو پیغامی

Султони ҷамолатро кардам чу бҷони мадҳат

سلطان جمالت را کردم چو بجان مدحت

Тғроӣӣ хат бинвишт бар лаъли ту анъомӣ

طغرائی خط بنوشت بر لعل تو انعامی

Ошиқ зғрз покаст худкоми ҳўснокст

عاشق زغرض پاکست خودکام هوسناکست

Ноком буд ночор ҳар кӯи талабади комӣ

ناکام بود ناچار هر کو طلبد کامی

Он зулфи парешон буд мнзлкаҳи ошуфта

آن زلف پریشان بود منزلکه آشفته

Умрӣ ки бсўдоиши хуши доштами айёмӣ

عمری که بسودایش خوش داشتم ایامی

Султонии малики ишқи моро зозл доданд

سلطانی ملک عشق ما را زازل دادند

Дарвеш чаҳ ғами дории зини ҳарф ки гумномӣ

درویش چه غم داری زین حرف که گمنامی

Он шоҳиди рӯҳонӣ кандар дилу ҷон ҷо кард

آن شاهد روحانی کاندر دل و جان جا کرد

Бе ёди биногвашаш кӣ субҳ шавад шомӣ

بی یاد بناگوشش کی صبح شود شامی