Дайну дил эй сими тан танҳо на аз ман май барӣ

دین و دل ای سیم‌تن تنها نه از من می‌بری

Бо чунин рӯи дили зи санг ва рӯй оҳан май барӣ

با چنین رو دل ز سنگ و روی آهن می‌بری

намекунӣ андари шабистони хами зулфати ниҳон

می‌کنی اندر شبستان خم زلفت نهان

Ончии дил аз халқи андари рӯзи равшан май барӣ

آنچه دل از خلق اندر روز روشن می‌بری

Бо чини бустони рӯҳонӣ ки бошад бе хазон

با چین بستان روحانی که باشد بی‌خزان

Боғбон бе басирати номи гулшан май барӣ

باغبان بی‌بصیرت نام گلشن می‌بری

Нофа аз чин эй сабои бурдан ба зулф ӯ хатост

نافه از چین ای صبا بردن به زلف او خطاست

Хӯшаи чино чанд хӯшаи сӯии хирман май барӣ

خوشه‌چینا چند خوشه سوی خرمن می‌بری

Рахнаи дилро руфӯи зони нӯк мижгон кун талаб

رخنه دل را رفو زآن نوک مژگان کن طلب

Риштаро беҳудаи андари чашми сӯзан май барӣ

رشته را بیهوده اندر چشم سوزن می‌بری

Як лтимаҳи ғнбр ар хоҳии хурии сад латмаи мавҷ

یک لطیمه غنبر ار خواهی خوری صد لطمه موج

Гӯи биёгар анбар ба доман май барӣ

گو بیا گر عنبر به دامن می‌بری

Нохун аз хӯнам кунӣ рангин ки бинмое ба ғайр

ناخن از خونم کنی رنگین که بنمایی به غیر

Тӯҳфаи хӯни дӯстро аз баҳри душман май барӣ

تحفه خون دوست را از بهر دشمن می‌بری

Бас буд он турраи абрӯи туро андари масоф

بس بود آن طره ابرو تو را اندر مصاف

Бесабаб дар рзмгаҳи шамшеру ҷавшан май барӣ

بی‌سبب در رزمگه شمشیر و جوشن می‌بری

Хизмати зулфи биногваш батон кун боғбон

خدمت زلف بناگوش بتان کن باغبان

Чанд заҳмат аз паии насрину сӯсан май барӣ

چند زحمت از پی نسرین و سوسن می‌بری

эй шиканҷи зулфи ин саҳараст ё худ мӯъҷиз аст

ای شکنج زلف این سحر است یا خود معجز است

КоФтобу моҳро ришта ба гардан май барӣ

کآفتاب و ماه را رشته به گردن می‌بری

Дил шудаи ошуфтаро то чанд эй зулфи расо

دل شده آشفته را تا چند ای زلف رسا

Банд бар пои кӯ ба кӯи барзан ба барзан май барӣ

بند بر پا کو به کو برزن به برزن می‌بری