Туро ки аз ҳамаи хубони шаҳри мумтозӣ

تو را که از همه خوبان شهر ممتازی

Раво буд ки маро аз назар наяндозӣ

روا بود که مرا از نظر نیندازی

Туро ки рухи зи хати зулф коФрстон шуд

تو را که رخ ز خط زلف کافرستان شد

Сазад шаъоъири ислом агар барандозӣ

سزد شعائر اسلام اگر براندازی

Куҷо ба манзари дил ҷой гирадат дилдор

کجا به منظر دل جای گیردت دلدار

зи ғайри хилвати сина агар напардозӣ

ز غیر خلوت سینه اگر نپردازی

Марои шарораи ишқи ту кофии сет ба ҷон

مرا شراره عشق تو کافی‌ست به جان

Чаро ба бутаи ҳиҷрами дубораи бгдозӣ

چرا به بوته هجرم دوباره بگدازی

Ба ҷуз ниёз наёяд зи куштагони ғамат

به جز نیاز نیاید ز کشتگان غمت

Бикаш ҳар ончии ту хоҳӣ ба нозу таннозӣ

بکش هر آنچه تو خواهی به ناز و طنازی

Басии зи фари ҳумоюн ишқ нест аҷаб

بسی ز فر همایون عشق نیست عجب

Магас кунад ба ҳумогар буландпарвозӣ

مگس کند به هما گر بلندپروازی

Чу зулфакон ту дидам қарин ба хат гуфтам

چو زلفکان تو دیدم قرین به خط گفتم

Ки бо зумуррадати афъӣ чаро кунад бозӣ

که با زمردت افعی چرا کند بازی

Ба трктозии чашмони кофарати нозам

به ترکتازی چشمان کافرت نازم

Ки сад қабӣла бикуштӣ зи тарк ва аз тозӣ

که صد قبیله بکشتی ز ترک و از تازی

Намонад фитна дар айёми шоҳ дар Эрон

نماند فتنه در ایام شاه در ایران

Магари ту фитнаи охири замон ба широзӣ

مگر تو فتنه آخر زمان به شیرازی

Нашуд зи рехтани хӯни ду абрӯии ту сайр

نشد ز ریختن خون دو ابروی تو سیر

Чу зулфиқори каҷи шоҳи ҳайдари ғозӣ

چو ذوالفقار کج شاه حیدر غازی

Алӣ вале худои шаҳри банди илми набӣ

علی ولی خدا شهر بند علم نبی

Ки ҳар набӣ задам ӯ гирифтаи эъҷозӣ

که هر نبی زدم او گرفته اعجازی

Кулоҳ гӯша басоед ба чархи ошуфта

کلاه گوشه بساید به چرخ آشفته

Гараш ба хайли сегон дарат ту бинавозӣ

گرش به خیل سگان درت تو بنوازی