эй барқ чун ба хирман аҳбоб бигузарӣ

ای برق چون به خرمن احباب بگذری

Зини хаси худоиро ба тағофул ту нагузарӣ

زین خس خدای را به تغافل تو نگذری

Парвонаи хостӣ ки бгўӣии ҳадиси ишқ

پروانه خواستی که بگوئی حدیث عشق

Аз ту асар намонад ки аз ваии хабари барӣ

از تو اثر نماند که از وی خبر بری

эй пери майкада дар майхона боз кун

ای پیر میکده در میخانه باز کن

Каз ҷуръае ту ҳоҷати мисатони бароварӣ

کز جرعه‌ای تو حاجت مستان برآوری

Ман нест гаштаам ба яке назара бар рахт

من نیست گشته‌ام به یکی نظره بر رخت

Ҳастам кунӣ дубора чу сӯем ту бенгарӣ

هستم کنی دوباره چو سویم تو بنگری

Дар парда замир нагунҷад хаёли кас

در پرده ضمیر نگنجد خیال کس

То ту бадеъи сӯрат дар дили мусаввирӣ

تا تو بدیع‌صورت در دل مصوری

Гуфтам магар ба чеҳраи афрӯхтаи маӣ

گفتم مگر به چهره افروخته مهی

Гуфтам магар ба болои худ сарви кшмрӣ

گفتم مگر به بالا خود سرو کشمری

Сарви чаман ки дида кунад ҷома бар бадан

سرو چمن که دیده کند جامه بر بدن

Бар фарқи маи надидаи кас аз машки афсарӣ

بر فرق مه ندیده کس از مشک افسری

зи ошуфтагии зулфи парешон ӯ бипурс

ز آشفتگیّ زلف پریشان او بپرس

Ошуфтаи номи хеш чаро бар забони барӣ

آشفته نام خویش چرا بر زبان بری