Гиреҳӣ ззлФ бигушо ва бикаш зрхи ниқобӣ

گرهی ززلف بگشا و بکش زرخ نقابی

Бинмоӣ дар дили шаби бхлоиқи офтобӣ

بنمای در دل شب بخلایق آفتابی

Ду ҷаҳон ҳиҷоб набӯд Бамёни моу маъшӯқ

دو جهان حجاب نبود بمیان ما و معشوق

Ту гумон кунӣ рқибо ки миёни мо ҳиҷобӣ

تو گمان کنی رقیبا که میان ما حجابی

На хуйаст брФшондаҳи бъзори оташинат

نه خوی است برفشانده بعذار آتشینت

Ки бар оташи дил мо задае злтФи обӣ

که بر آتش دل ما زده ای زلطف آبی

Чаҳ ғам ар бўсФ рӯй ту забони мости қосир

چه غم ار بوصف روی تو زبان ماست قاصر

Ки бшрҳи ҳасан аз хати ту навиштае китобӣ

که بشرح حسن از خط تو نوشته ای کتابی

Ту биҷой хат наҳй холи блъли шаккаринат

تو بجای خط نهی خال بلعل شکرینت

Нанишонда ҷои тӯтии биҷуз аз ту каси Ғаззолӣ

ننشانده جای طوطی بجز از تو کس غزالی

Ббҳшти васл шояд кунӣ ар ба мо талофӣ

ببهشت وصل شاید کنی ار به ما تلافی

Ки бдўзхи фироқ ту кашидаам азобӣ

که بدوزخ فراق تو کشیده ام عذابی

Бмн эй даҳони ширини зкрм тафаққудӣ кун

بمن ای دهان شیرین زکرم تفقدی کن

Ки агарчӣ худ ътобист хушем бо ҷавобӣ

که اگرچه خود عتابیست خوشیم با جوابی

Ғарази ин буд ки гоҳе сӯй мо кунад нигоҳӣ

غرض این بود که گاهی سوی ما کند نگاهی

Ба гунаҳ кунем исрор агар нашуд таввобӣ

به گنه کنیم اصرار اگر نشد توابی

Зада мавҷи ашки чашмами бшби фироқи чандон

زده موج اشک چشمم بشب فراق چندان

Ки ба пеши чашми тӯфони бнмоидми саробӣ

که به پیش چشم طوفان بنمایدم سرابی

Бхрўси субҳгоҳӣ ту бигӯ саҳар нахонд

بخروس صبحگاهی تو بگو سحر نخواند

Ки шабам хушаст имшаби бхёли офтобӣ

که شبم خوش است امشب بخیال آفتابی

Аҷаб аз тақаллуби ишқ чаҳ мекунӣ ҳкимо

عجب از تقلب عشق چه میکنی حکیما

Ки магас намӯда нахҷӣри заҳри тарафи уқобӣ

که مگس نموده نخجیر زهر طرف عقابی

Ту шиканҷи зулфаши ошуфта магар задаст додӣ

تو شکنج زلفش آشفته مگر زدست دادی

Ки чу турраи нижандаши ҳамаи шаб ба печу тобӣ

که چو طره نژندش همه شب به پیچ و تابی