Ҳаргиз фано нагардӣ то ҳаст ишқи боқӣ

هرگز فنا نگردی تا هست عشق باقی

То мастят ба сар ҳаст миннат мабар зи соқӣ

تا مستیت به سر هست منت مبر ز ساقی

Миқдори марҳами васл шояд агар шиносад

مقدار مرهم وصل شاید اگر شناسد

Он дил ки хаста бошад аз дарди иштиёқӣ

آن دل که خسته باشد از درد اشتیاقی

Лайлии аниси маҷнӯн ӯ дар талаб ба ҳомӯн

لیلی انیس مجنون او در طلب به هامون

Маъшӯқи мо ту ва ту дар шиква аз фироқӣ

معشوق ما تو و تو در شکوه از فراقی

Ушшоқро нўорости андари раҳ ҳиҷоз аст

عشاق را نواراست اندر ره حجاز است

То чанд мутриби базм дар пардаи ироқӣ

تا چند مطرب بزم در پرده عراقی

Гар иттифоқ уфтад хасро макон дар оташ

گر اتفاق افتد خس را مکان در آتش

Шояд ки ишқ бо ақл вақте кунад вифоқӣ

شاید که عشق با عقل وقتی کند وفاقی

Дар сарву офтобати дигар сухан набошад

در سرو و آفتابت دیگر سخن نباشد

Бо ҷом чун дар ояд соқии сими соқӣ

با جام چون در آید ساقی سیم‌ساقی

Осӯдае чаҳ донад хуфта ба тарафи гулзор

آسوده‌ای چه داند خفته به طرف گلزار

Гар сӯхта бинолад аз дарди эҳтироқӣ

گر سوخته بنالد از درد احتراقی

Ошуфтаи ошиқонро дар марг зиндагонӣаст

آشفته عاشقان را در مرگ زندگانیست

Дар ин ҳадис ушшоқ доранд иттифоқӣ

در این حدیث عشاق دارند اتفاقی

Ҳошо ки ҳоҷат уфтад фардои биҳишту кавсар

حاشا که حاجت افتد فردا بهشت و کوثر

Дар кӯй май фурӯашонгар бошиддати всоқӣ

در کوی می‌فروشان گر باشدت وثاقی

Майхонаи базми ҳайдар май нашъаи муҳаббат

میخانه بزم حیدر می نشئه محبت

То масти ин шаробӣ миннат мабар зи соқӣ

تا مست این شرابی منت مبر ز ساقی