Халилии срмти ҳболи алъҳўдӣ

خلیلی صرمت حبال العهودی

Ва аҳрқти қалбии бнори къўдӣ

و احرقت قلبی به نار کعودی

Чаҳ оташ бҷонм барафрӯхт ишқат

چه آتش به جانم برافروخت عشقت

Ки мисўзм аммо на пайдост дӯдӣ

که میسوزم اما نه پیداست دودی

Валави лами ҷирати дмъаҳи ман ъиўнӣ

ولو لم جرت دمعة من عیونی

Фмои итфоъи алнори зоти алўқўдӣ

فما اطفاء النار ذات الوقودی

Куҷо менишаст оташи ишқат аз дил

کجا می‌نشست آتش عشقت از دل

Агар чашмаи ашк чашмам набӯдӣ

اگر چشمه اشک چشمم نبودی

Фии Фики ъзби Фуроту анӣ

فی فیک عذب فرات و انی

Бзмони ҳайрони байни алнқўдӣ

به ظمان حیران بین النقودی

Туро бар лаб об ҳаётаст аммо

تو را بر لب آب حیاتست اما

Ман ташнаи лабро на бахшед судӣ

من تشنه لب را نبخشید سودی

Ва аўҷдти иўсФки фӣ бар наҷад

و اوجدت یوسفک فی بر نجد

Азиз ҳў ъанд ибни саъӯдӣ

عزیز هو عند ابن سعودی

Тиҳии даст ворид шудам бар ҷанобат

تهی دست وارد شدم بر جنابت

Фёлитнии мат қабл алўрўдӣ

فیالیتنی مت قبل الورودی

Чаро холи ҳиндӯи брх ҷой додӣ

چرا خال هندو به رخ جای دادی

Аммо ҳарами алҷнаҳи ллҳнўдӣ

اما حرم الجنه للهنودی

Чаро чун ту фарзанди новирди дигар

چرا چون تو فرزند ناورد دیگر

Ва ани канти алдҳри зоти алўлўдӣ

و ان کانت الدهر ذات الولودی

Чаро васфи ту дида карда саропо

چرا وصف تو دیده کرده سراپا

Ва ани лами ротки бъини шуҳудӣ

و ان لم راتک به عین شهودی

Нгўӣӣ ки дар каъба ғофил нишастам

نگوئی که در کعبه غافل نشستم

Маъаи вҷҳки қблтии фии алсҷўдӣ

مع وجهک قبلتی فی السجودی

Ту эй ишқ дар кишвари дили амӣрӣ

تو ای عشق در کشور دل امیری

Ва мо иўҷди ғайрики фии алўҷўдӣ

و ما یوجد غیرک فی الوجودی

Ва қади зоқти алқлбу алқсди айшӣ

و قد ضاقت القلب و القصد عیشی

Худоро бикаш мутриб аз дили сурӯдӣ

خدا را بکش مطرب از دل سرودی

Ҳаромаст айшӣ ки дар ӯ набошад

حرام است عیشی که در او نباشد

На гулбонги чангӣ на оҳанг равадӣ

نه گلبانگ چنگی نه آهنگ رودی

Гиреҳ аз сари зулфаш ар боз кардӣ

گره از سر زلفش ار باز کردی

Дили ошуфтаро аз гиреҳи бргшўдӣ

دل آشفته را از گره برگشودی

Адибам буд ишқ ва ишқаст ҳайдар

ادیبم بود عشق و عشق است حیدر

Куҷо нукта гирад бнзмми ҳасудӣ

کجا نکته گیرد به نظمم حسودی

Зошъори ошуфтаи оҳами баромад

ز اشعار آشفته آهم برآمد

Худоёи расон бар рӯонаши дурудӣ

خدایا رسان بر روانش درودی