Хушо вақте ки бар оташ бар манзур биншинӣ

خوشا وقتی که بر آتش بَرِ منظور بنشینی

Бисӯзӣ парда чун парвона ва мастур биншинӣ

بسوزی پرده چون پروانه و مستور بنشینی

Ба ғайр аз лн тароне нашнавӣ андари ҷавоб эй дил

به غیر از لن ترانی نشنوی اندر جواب ای دل

Агар сад сол чун Мӯсо ба кӯҳ тавр биншинӣ

اگر صد سال چون موسی به کوه طور بنشینی

Чу парвона ба мелат шамъи ишқ охир бисӯзанд

چو پروانه به میلت شمع عشق آخر بسوزاند

Агар зини оташи савдо ба майлӣ давр биншинӣ

اگر زین آتش سودا به میلی دور بنشینی

Ту шаҳбозӣ ва бар хӯни малахи пнчаҳи нёлоиӣ

تو شهبازی و بر خون ملخ پنچه نیالایی

Ҳумоеи ту наме зебад ки бо ъсФўр биншинӣ

هُمایی تو نمی‌زیبد که با عُصفور بنشینی

Машав парвонае каз шуълае шамъат бисӯзанд

مشو پروانه‌ای کز شعله‌ای شمعت بسوزاند

Смндрўш ба норши соз то бо нур биншинӣ

سَمندَروَش به نارش ساز تا با نور بنشینی

Бануш он май ки гирд ҳастӣ аз чеҳра барафшонӣ

بنوش آن می که گرد هستی از چهره برافشانی

Марв дар хонаи хумор то махмур биншинӣ

مرو در خانه خمّار تا مخمور بنشینی

Гар имрӯзат ба майхона ба даст афтод ғлмонӣ

گر امروزت به میخانه به دست افتاد غلمانی

Наме хоҳӣ ки фардо дар биҳишт ҳур биншинӣ

نمی‌خواهی که فردا در بهشت حور بنشینی

Ба кӯии нестии бозо ки ҳастӣ абади ёбӣ

به کوی نیستی بازآ که هستی ابد یابی

Висоли дӯсти бгзинии зи худ маҳҷӯр биншинӣ

وصال دوست بگزینی ز خود مهجور بنشینی

Саҳар ояд падеду бомдодат ид хоҳад шуд

سحر آید پدید و بامدادت عید خواهد شد

Чу ошуфта агар андари шаб диҷўр биншинӣ

چو آشفته اگر اندر شب دیجور بنشینی

Влои мртзоити боду даврии зи бадхоҳон

ولای مرتضایت باد و دوری ز بدخواهان

Мабодо аз ибодати зоҳдо мағрур биншинӣ

مبادا از عبادت زاهدا مغرور بنشینی

Агар рӯзии дусади гӯрат ба саҳро дар каманд ояд

اگر روزی دوصد گورت به صحرا در کمند آید

Ки чун баҳроми охир дар бисот гӯр биншинӣ

که چون بهرام آخر در بساط گور بنشینی