Туро ки гуфт каз аҳбоб рӯй бартобӣ

تو را که گفت کز احباب روی برتابی

Бъмд бегноҳонро бқтл башитобӣ

بعمد بی گناهانرا بقتل بشتابی

Бкўии дӯст агар теғи борад аз атроф

بکوی دوست اگر تیغ بارد از اطراف

На мардӣаст ки рӯй аз масоф бартобӣ

نه مردیست که روی از مصاف برتابی

Миёни қофилаи ман чун ҷарас бинола ва ту

میان قافله من چون جرس بناله و تو

Миёни маҳмил заррин биноз дар хобӣ

میان محمل زرین بناز در خوابی

Муҷоҳидони бғзои хӯни хасми минўшнд

مجاهدان بغزا خون خصم مینوشند

Туро чаҳ рафт ки ташнаи бхўни аҳбобӣ

تو را چه رفت که تشنه بخون احبابی

Бибастгар дар дайру ҳарами брҳмну шайх

ببست گر در دیر و حرم برهمن و شیخ

Чаҳ эҳтиёҷ ки ту қиблаи гоҳи асҳобӣ

چه احتیاج که تو قبله گاه اصحابی

Чу дид оташ дил гуфт мардуми чашмам

چو دید آتش دل گفت مردم چشمم

Биёи биё ки бар оташи Фшонмти обӣ

بیا بیا که بر آتش فشانمت آبی

Агар зшмъ шикоят кунӣ ту парвона

اگر زشمع شکایت کنی تو پروانه

Бирав бирав ки бдъўии ишқи каззобӣ

برو برو که بدعوی عشق کذابی

Ҳаким гуфт ки алоқсри аҳсани ошуфта

حکیم گفت که الاقصر احسن آشفته

Вале зқсаҳ зулфаш сазост итнобӣ

ولی زقصه زلفش سزاست اطنابی

Ба биҳдаҳ дар ҷинат талаб макун аъз

به بیهده در جنت طلب مکن اعظ

Агар зкўии Муғонат кушода шуд бобӣ

اگر زکوی مغانت گشاده شد بابی

Ба ҳар куҷо ки шавам хок май рӯм ба Наҷаф

به هر کجا که شوم خاک می‌روم به نجف

Ки ҳаст ҳуби алии зари ту худ чу симобӣ

که هست حب علی زر تو خود چو سیمابی