Фасли баҳору мастӣу ғавғои чангу не

فصل بهار و مستی و غوغای چنگ و نی

Маҷнӯн бигӯ ки Лайлӣ берун кашад зҳӣ

مجنون بگو که لیلی بیرون کشد زحی

Зад оташии бҷони бахилони зҷом май

زد آتشی بجان بخیلان زجام می

Соқӣ ки номи ҳотам тоӣӣ намӯда тай

ساقی که نام حاتم طائی نموده طی

Юсуфи сифат ҳар онкӣ дар уфтад бчоаҳи ишқ

یوسف صفت هر آنکه در افتد بچاه عشق

Бархезад аз сариру ҷаму тахтгоҳ кӣ

برخیزد از سریر و جم و تختگاه کی

Он дар макони бҷўидти ин як ба ломакон

آن در مکان بجویدت این یک به لامکان

Бар сокинони арзу самои гум шудааст пай

بر ساکنان ارض و سما گم شده است پی

НўхФтаҳ эй бхоки Наҷаф ё бФўқи арш

نوخفته ای بخاک نجف یا بفوق عرش

эй гулшани влои ту фориғи збоди дай

ای گلشن ولای تو فارغ زباد دی

Хоҳӣ агар ҳарами бтўоФи Наҷафи шитоб

خواهی اگر حرم بطواف نجف شتاب

То чандҳои ҳўӣ кунӣ ошуфтаи хизҳӣ

تا چند های هوی کنی آشفته خیزهی

Манъами зъшқи лолаи рухон эй падар макун

منعم زعشق لاله رخان ای پدر مکن

Ҷуз бода ам меар ту дар пеш ё банӣ

جز باده‌ام میار تو در پیش یا بنی