Дом ба роҳ менаҳй турра каманд ме кунӣ

دام به راه می‌نهی طره کمند می‌کنی

Сайд буд чу хонагӣ аз чаҳ ба банд ме кунӣ

صید بود چو خانگی از چه به بند می‌کنی

То ки наҳй дар оташам то ки кунӣ мушаввашам

تا که نهی در آتشم تا که کنی مشوشم

Хол наҳй ба оризу зулф нижанд ме кунӣ

خال نهی به عارض و زلف نژند می‌کنی

Зони хату лаъл дил нишин кард шукри наботи байн

زآن خط و لعل دل‌نشین کرد شکر نبات بین

Чанд наботи ҷӯӣу пурсиш қанд ме кунӣ

چند نبات جویی و پرسش قند می‌کنی

Ман зи саводи мардумаки зуд сапандат оварам

من ز سواد مردمک زود سپندت آورم

То ту ба рафъи чашми бади фикр сапанд ме кунӣ

تا تو به رفع چشم بد فکر سپند می‌کنی

Чашми гушои боғбони вони қад муътадил бибин

چشم گشای باغبان وآن قد معتدل ببین

Сарв бигӯ ки шарм кун сар чаҳ баланд ме кунӣ

سرو بگو که شرم کن سر چه بلند می‌کنی

Фикри хатои ҳадиси гули пеши ҷамоли гули бадан

فکر خطا حدیث گل پیش جمال گل‌بدن

Қиссаи зи машк ё хаташи саҳви ту чанд ме кунӣ

قصه ز مشک یا خطش سهو تو چند می‌کنی

ТоиФи каъбаи ризои ошуфтаи гӯ ба сар равад

طایف کعبهٔ رضا آشفته گو به سر رود

Чанд ба хонаи хуфтау фикр саманд ме кунӣ

چند به خانه خفته و فکر سمند می‌کنی