Субҳ идаст шабӣ каз дар ман бозоӣӣ

صبح عید است شبی کز در من بازآئی

Зонкаҳи шабро набӯд субҳи бойени зибоӣӣ

زآنکه شب را نبود صبح به این زیبائی

Набӯд ҳоҷати субҳами бшбони ялдо

نبود حاجت صبحم به شبان یلدا

Гар биногваши бзири хами мӯи бнмоӣӣ

گر بناگوش به زیر خم مو بنمائی

АўФтодти бқзои ҳалқаи он зулфи расо

اوفتادت به قضا حلقه آن زلف رسا

Мезанад бо қади ту лофи зиҳами болоӣӣ

میزند با قد تو لاف ز هم‌بالائی

Хӯнам ар ҳеҷ буд лек кунад нохуни ранг

خونم ار هیچ بود لیک کند ناخن رنگ

То бкии панҷаи бхўни дгарони олоӣӣ

تا به کی پنجه به خون دگران آلائی

Пайкари тест на мардум ки бичишмон бинад

پیکر تست نه مردم که به چشمان بیند

Медиҳад акси ту дар дидаи ман биноӣӣ

میدهد عکس تو در دیده من بینائی

Имтиҳонам чаҳ кунӣ хастаи тири назарам

امتحانم چه کنی خسته تیر نظرم

Тобкӣ аз назарам мерӯйу миоӣӣ

تا به کی از نظرم میروی و می‌آئی

Баъд аз ин дар брхи муддаӣон бояд баст

بعد از این در به رخ مدعیان باید بست

Шоядат сайр тавон дид дар он тнҳоӣӣ

شایدت سیر توان دید در آن تنهائی

Осмон баста биравем дар раҳмати имшаб

آسمان بسته به رویم در رحمت امشب

Вақт он шуд ки дар майкадаро бгшоӣӣ

وقت آن شد که در میکده را بگشائی

Гуфтӣ афсӯс аз он сар ки нашуд хоки дирам

گفتی افسوس از آن سر که نشد خاک درم

Мо ситодаи бғромти ту чаҳ миФрмоӣӣ

ما ستاده به غرامت تو چه می‌فرمائی

Ҳасани рухсори ту зороиши кас мустағнӣ аст

حسن رخسار تو زآرایش کس مستغنی است

Аз хату хол чаҳ ҳоҷат ки ҷамоли ороӣӣ

از خط و خال چه حاجت که جمال آرائی

Гар ҳавойии биҷуз аз меҳр алӣ ҳаст ту ро

گر هوائی بجز از مهر علی هست تو را

Бҳли ошуфтаи абаси бод чаҳ мипимоӣӣ

بهل آشفته عبث باد چه می‌پیمائی

Дар ҷаҳон кас нишнидам ки буд ҳамтояш

در جهان کس نشنیدم که بود همتایش

Кӯфт бар боми ҳарами кӯс чу бар иктоӣӣ

کوفت بر بام حرم کوس چو بر یکتائی