Арш бар остон ӯ паст буд зкўтҳӣ

عرش بر آستان او پست بود زکوتهی

Онкии гадои кӯй ӯ даст фишонд бар шаҳӣ

آنکه گدای کوی او دست فشاند بر شهی

Моҳи сипеҳри огаҳии мояи кисвату маӣ

ماه سپهر آگهی مایه کسوت و مهی

Шери худои алӣ каз ӯ дайн бигирифт фарбеҳӣ

شیر خدا علی کز او دین بگرفت فربهی

эй онкии ҳамчуи ҷони бетони ошиқи андарӣ

ای آنکه همچو جان بتن عاشق اندری

Чун мардумак ба пеши ду чашмами мусаввирӣ

چون مردمک به پیش دو چشمم مصوری

эй ишқи рутба ту наёяд бўҳми кас

ای عشق رتبه تو نیاید بوهم کس

Каз ҳар чаҳ ваҳм карда қиёсаши ту бартарӣ

کز هر چه وهم کرده قیاسش تو برتری

Инсон парӣ назояд ва ҳурӣ наёвард

انسان پری نزاید و حوری نیاورد

То каси гумони барад ки ту ҳурӣ ва ё парӣ

تا کس گمان برد که تو حوری و یا پری

На моҳи анбари орад ва на офтоби машк

نه ماه عنبر آرد و نه آفتاب مشک

эй зулфи худ чу мишкии аихт чу анбарӣ

ای زلف خود چو مشکی ایخط چو عنبری

Гар куштагон бдоўрӣ оянд рӯзи ҳашар

گر کشتگان بداوری آیند روز حشر

Ман дами фурӯкашам ки ту онрўзи доварӣ

من دم فروکشم که تو آنروز داوری

Ту ганҷи ҳасани дорӣ ва ман чун гадои ид

تو گنج حسن داری و من چون گدای عید

Дарюза мекунам ки ту мейри тавонгарӣ

دریوزه میکنم که تو میر توانگری

Аз мо дареғи он лаб ҳамчун рутаб макун

از ما دریغ آن لب همچون رطب مکن

То чун Хизри знхли ҷавоняти брхўрӣ

تا چون خضر زنخل جوانیت برخوری

Сарҳои сарварони ҳамаи барадии бсўлҷон

سرهای سروران همه بردی بصولجان

Бошад аз ин миёни ман дарвешро сиррӣ

باشد از این میان من درویش را سری

Ҳукми қазои равон чу ту ӯро муаййидӣ

حکم قضا روان چو تو او را مؤیدی

Тақдир қодираст ки ёрои ту ёварӣ

تقدیر قادر است که یارا تو یاوری

Ошуфтаи заррае ки кунӣ васфи офтоб

آشفته ذره ای که کنی وصف آفتاب

Дар мадҳи Муртазои ҳамаи умр ар ба сари барӣ

در مدح مرتضی همه عمر ار به سر بری