Чаро бадасти нигорин ту чеҳра мепӯшӣ

چرا بدست نگارین تو چهره میپوشی

Боҳтҷоби мау меҳр аз чаҳ микўшӣ

باحتجاب مه و مهر از چه میکوشی

Асири турраи мишкӣн чун каманди туам

اسیر طره مشکین چون کمند توام

Ки рӯзу шаби Бама ва меҳр гуфта сари гӯшӣ

که روز و شب بمه و مهر گفته سر گوشی

Шароби ишқи ту дар ҷони порсоёни рехт

شراب عشق تو در جان پارسایان ریخت

Ҳаме кунанд чу мисатон ба базми сари гӯшӣ

همی کنند چو مستان به بزم سر گوشی

Шабӣ нашуд ки ҳам оғӯш дӯстон бошӣ

شبی نشد که هم آغوش دوستان باشی

Бғири шаби ҳамаи шаби бошиддати ҳам оғӯшӣ

بغیر شب همه شب باشدت هم آغوشی

Нагир хӯрдаи змнгар зўсл ҳарфӣ рафт

نگیر خورده زمن گر زوصل حرفی رفت

Шикасти панҷаи шавқи ту меҳри хомӯшӣ

شکست پنجه شوق تو مهر خاموشی

Марои бтлхӣу тундии зкўии хеши марон

مرا بتلخی و تندی زکوی خویش مران

Ҳазор неш агар беш мезанӣ нӯшӣ

هزار نیش اگر بیش میزنی نوشی

Бғир кӣ битавон гуфт моҷарои ҳабиб

بغیر کی بتوان گفت ماجرای حبیب

Заруратаст аз ин моҷарои фаромӯшӣ

ضرورتست از این ماجرا فراموشی

Гули ҳақиқати ишқи он замон бабор ояд

گل حقیقت عشق آن زمان ببار آید

Ки андалеб муҷоз оядаш бчоўшӣ

که عندلیب مجاز آیدش بچاوشی

Збоғ рӯй ту гулҳои оташини бушковат

زباغ روی تو گلهای آتشین بشکفت

Мақоми мост дар оташ чаро ту дар ҷӯшӣ

مقام ماست در آتش چرا تو در جوشی

Хабар чу нест зъшқи миннат аҷаб набӯд

خبر چو نیست زعشق منت عجب نبود

Ҳадиси муддаӣон аз ғараз чаҳ миниўшӣ

حدیث مدعیان از غرض چه مینیوشی

Азизи ишқи накӯ Юсуфӣаст ошуфта

عزیز عشق نکو یوسفی است آشفته

Бабри бмсри влои алӣ ки бифурӯшӣ

ببر بمصر ولای علی که بفروشی