Ба ҳавост барқ имшаб баталаб парӣу болӣ

به هواست برق امشب بطلب پریّ و بالی

Қадамӣ бисоз аз сари нави ?герати маҷолӣ

قدمی بساز از سر نو گرت مجالی

Балӣ эй табиб гуфтӣ ки алоҷ ҳиҷр васласт

بلی ای طبیب گفتی که علاج هجر وصلست

Чаҳ кунам ба дарди ҳурмон ки надорам эҳтимолӣ

چه کنم به درد حرمان که ندارم احتمالی

Ба сиёҳи чоли ҳиҷрони шабӣ ар ба рӯзи оре

به سیاه‌چال هجران شبی ار به روز آری

Нафасӣ ки дар фироқӣ будат фузун ба солӣ

نفسی که در فراقی بودت فزون به سالی

Ба шаб висол сӯем назарӣ бикун ки гӯям

به شب وصال سویم نظری بکن که گویم

Ки сҳо ва шамс доранд ба назараи иттисолӣ

که سُها و شمس دارند به نظره اتصالی

Шаби ҳиҷру умри ағёри басӣ дароз дидам

شب هجر و عمر اغیار بسی دراز دیدم

БФзои зини ду ёрб ҳама бар шаби висолӣ

بفزای زین دو یارب همه بر شب وصالی

з навой мутриби ишқ ба рақс зоҳид ояд

ز نوای مطرب عشق به رقص زاهد آید

Чаҳ аҷаб ки сӯфӣ ояд зи тараб ба ваҷду ҳоле

چه عجب که صوفی آید ز طرب به وجد و حالی

Ману кӯии миФрўшону шаробу шоҳиди маст

من و کوی میفروشان و شراب و شاهد مست

Чаҳ кунам биҳишту ҳурат ки надорад эътидолӣ

چه کنم بهشت و حورت که ندارد اعتدالی

Ғам аз ин ва он набудам ҳамаи ғарқ дар ту будам

غم از این و آن نبودم همه غرق در تو بودم

Ки на ошиқаст каш ҳаст ба хеши иштиғолӣ

که نه عاشق است کش هست به خویش اشتغالی

Хами турраи ?ут чу аз чанги шаб висол додам

خم طره‌ات چو از چنگ شب وصال دادم

Чу рубоб боядам хӯрд зи ҳиҷри гӯшмолӣ

چو رباب بایدم خورد ز هجر گوشمالی

Ба ҷузи он изор чун моҳ ва ду абрувони дилбанд

به جز آن عذار چون ماه و دو ابروان دلبند

Қамарӣ шунида бошӣ ки баровард ҳилолӣ

قمری شنیده باشی که برآورد هلالی

Чу ду гӯнаи ту аз сими ъёртсти қудрат

چو دو گونه تو از سیم عیارتست قدرت

зи яке бкост дар машк бар ӯ фузуд холӣ

ز یکی بکاست در مشک بر او فزود خالی

зи ҷамол парда баргир ки ин гунаҳ набошад

ز جمال پرده برگیر که این گنه نباشد

Гунаҳаст гар бапушанд зи каси чунин ҷамолӣ

گنه است گر بپوشند ز کس چنین جمالی

зи ғубори роҳи тавҳид ту бисоз кимёӣӣ

ز غبار راه توحید تو بساز کیمیائی

Ки маро на давлатӣ монад ба ҷо на ҷоҳу молӣ

که مرا نه دولتی ماند به جا نه جاه و مالی

Ту ки ошуфта нишоед ки зи хеши номи оре

تو که آشفته نشاید که ز خویش نام آری

Ки зи доғ ишқат мавлостгар буд ҷамолӣ

که ز داغ عشقت مولاست گر بود جمالی